ทัณฑ์ทศ

พีชญาไม่หันกลับไปมอง เธอวิ่งฝ่าดงหนามจนขีดข่วนผิวพรรณนวลเนียนเป็นรอยแดง ทว่าเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเร็วรัวกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เพียงไม่กี่อึดใจ ร่างของเธอก็ถูกวงแขนแกร่งตวัดรวบจากทางด้านหลังจนล้มกลิ้งลงบนพื้นหญ้าด้วยกันทั้งคู่
"ปล่อย! ปล่อยฉันนะ พ่อเลี้ยง! ฉันจะกลับบ้าน!" พีชญาดิ้นรนสุดแรง ทุบตีแผงอกเขาด้วยความสติหลุด
"อยากกลับบ้านจนตัวสั่นเลยสินะ" ทศวรรษตวาดใส่ด้วยอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง เขาพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ บีบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้เหนือหัว "ฉันอุตส่าห์พาออกมาสูดอากาศข้างนอก แต่เธอกลับตอบแทนฉันด้วยการหนีงั้นเหรอ!"
"ฉันเกลียดคุณ! คุณมันปีศาจ!"
"ปีศาจตัวนี้แหละที่เป็นผัวของเธอ!" ทศวรรษก้มลงจูบปิดปากหญิงสาวอย่างรุนแรงจนได้รับรสเลือดคาวจางๆ มันคือจูบที่ลงโทษและประกาศศักดาว่าเธอไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือพยัคฆ์อย่างเขาไปได้

**********

นิยายเรื่องนี้ผู้แต่งเขียนขึ้นจากจินตนาการทั้งนั้น หากมีข้อผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

...ชวายาวี...