เราคนนี้กลับมาแล้ว ไม่รอดก็ให้มันรู้ไป!! เล่ม3 (จบ)

เปิดภาคเรียนสุดท้ายนี้ มันจะกลายเป็นภาคปิดจบชีวิตเราเหมือนอย่างที่ผ่านมาหรือไม่ ทุกคนที่คอยอยู่รอบกายต่างอยากให้เราปลอดภัย โดยเฉพาะยูฟีเลียที่กำลังหาทางติดต่อกับเจ้าของภาพวาดปริศนาคนเก่า..ที่นางสงสัยว่าเป็นอดีตนักเวทไฟที่เคยยืนประชันหน้ากับมังกรแดง

ยูฟีเลียบอกว่าตอนนั้นได้พูดคุยกันไม่มาก เพราะมีอายุที่ใกล้เคียงกันและยูฟีเลียก็ไม่ได้ยึดติดในสงคราม ผู้หญิงคนนั้นเองก็ด้วย นางมาขอชัยชนะเพื่อต่อชีวิตของตัวเอง แต่ยูฟีเลียไม่ใช่พวกผู้ใหญ่ที่ตัดสินชัยชนะเหล่านั้น นางเป็นเพียงมังกรตัวน้อยที่ดูไร้เดียงสาและดูน่าเอ็นดู จนนักเวทสาวน้อยไม่ทำอันตราย มองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่พูดคุยด้วยได้..

พอนางพูดอย่างนั้นเราก็นึกภาพออกทันที ยูฟีเลียที่ตัวอ้วนกลมคงออดอ้อนน่าดู

การกลับไปสถาบันครั้งนี้ไม่เหมือนกับการกลับไปเรียนครั้งแรก เราไม่ได้ไปเพื่อมีชีวิตเหมือนอย่างนักเรียนคนอื่น เรากลับไป..เพื่อเสี่ยงชีวิต เสี่ยงว่าชีวิตนี้จะอยู่ต่อไปได้หรือไม่ เสี่ยงว่าจุดจบครั้งนี้จะเกิดขึ้นหรือไม่ ..และเสี่ยงว่าหลังจากรอดชีวิตไปได้ ชีวิตหลังจากนั้นจะเป็นอย่างไร

ภายในหัวของเราไม่มีเรื่องการเรียนอยู่เลย ..หรือนี่จะเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว หากเราอยู่ห้องชั้นหนึ่งแล้วทำคะแนนตกต่ำ สิ่งที่ตามมาอันดับแรกไม่ใช่ชื่อเสียง แต่เป็นการย้ายห้องเรียนที่เกิดขึ้นในทุกปีการศึกษา นักเรียนที่ถูกย้ายจากห้องชั้นหนึ่งลงมา จะถูกซ้ำเติมจากนักเรียนห้องสองที่รอเหยียบซ้ำ ยิ่งเป็นที่รู้จัก ยิ่งถูกกดให้จมดิน เราที่ไม่ได้อยู่ในห้องชั้นหนึ่งขอภาวนาให้องค์ชายรองผู้แทนชื่อเรา ..ได้ตกลงมาห้องชั้นสองในสักวัน

ผลการสอบออกแล้ว เราได้อันดับหนึ่งของห้องชั้นสี่และเป็นอันดับที่สามของนักเรียนปีห้า ซึ่งมันเป็นอันดับที่เราได้ในตอนสอบเข้าห้องเรียนชั้นหนึ่ง ส่วนองค์ชายรองผู้รอบรู้นั้น ..ได้อันดับที่สิบสามของห้องชั้นหนึ่งและเป็นอันดับที่ห้าสิบของนักเรียนปีห้า ซึ่งอันดับแบบนั้นไม่มีนักเรียนห้องชั้นหนึ่งคนไหนเคยทำได้เลย นับว่าเป็นประวัติศาสตร์ของนักเรียนห้องชั้นหนึ่งที่ตกต่ำได้ถึงเพียงนั้น..และเป็นประวัติศาสตร์ของเหล่าราชวงศ์ที่พ่ายแพ้ให้นักเรียนห้องสี่อย่างเราด้วย

เรายังไม่เจอหน้าเสด็จแม่ขององค์ชายรองเลย ไม่อย่างนั้นคงได้สนทนากันอีกนาน

พรึ่บ!

…

เล่มจบแล้ว หมีขอฝากด้วยนะคะ หากใครสนใจอ่านตัวอย่างก่อนได้นะคะ
ในเล่มมีทั้งหมด 13+3 ตอนพิเศษค่ะ ^^