สามก๊ก ฉบับวณิพก ตอน เล่าปี่: ผู้พนมมือให้แก่ชนทุกชั้น

"เชิญทุกท่านขยับวงเข้ามา... ในยามที่แผ่นดินลุกเป็นไฟและคมดาบตัดสินทุกสิ่ง ยังมีมหาบุรุษผู้หนึ่งที่เลือกก้มศีรษะลงเพื่อประคองชะตาราษฎร์"

ท่ามกลางความล่มสลายของราชวงศ์ฮั่นที่ถูกปีศาจแห่งกิเลสและขันทีโฉดกลืนกิน ปรากฏร่างของชายผู้มีสายเลือดขัตติยะอันสูงส่ง ทว่าโชคชะตาลิขิตให้เขาต้องเติบโตขึ้นในกระท่อมแร้นแค้น ยังชีพด้วยการสานเสื่อและทอรองเท้าฟางขายเลี้ยงชีพ เขาคือ "เล่าปี่" หรือ "ยวนเต้" ทารกแห่งบ้านสานเสื่อผู้มีรูปลักษณ์ประหลาดสง่างาม หูยานถึงบ่า มือยาวถึงเข่า และหน้าขาวดุจสีหยก

ทว่าภายใต้เสื้อผ้าป่านที่ซอมซ่อ กลับสถิตไว้ด้วย "หัวใจอันราบรื่น" และปณิธานที่หนักแน่นดุจขุนเขา ในขณะที่ขุนศึกทั่วสิบทิศต่างชูคมง้าวและเล่ห์เหลี่ยมเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่ เล่าปี่กลับก้าวเข้าสู่สมรภูมิด้วยอาวุธที่โลกมิเคยคาดคิด นั่นคือ "ความอ่อนน้อมถ่อมตน" และการพนมมือให้แก่ชนทุกชั้นโดยไม่แบ่งแยก ไม่ว่าเบื้องหน้าจะเป็นมหาจักรพรรดิผู้เกรียงไกร หรือราษฎรสามัญผู้ยากไร้ เขาก็พร้อมจะก้มคำนับด้วยความสัตย์ซื่อ

สัมผัสปฐมบทแห่งพันธสัญญาที่สะท้านสะเทือนฟ้าดิน

ร่วมเป็นพยานในการกรีดเลือดสาบาน ณ "สวนท้อ" ที่ร้อยรัดสามชายชาตรี เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย เข้าเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันจนวันตาย ติดตามวีรกรรมแห่งความเพียรพยายามที่ยอมดั้นด้นฝ่าพายุหิมะไปเยือนกระท่อมน้อยบนเขาโงลังกั๋งถึงสามครั้งสามครา เพียงเพื่อคารวะและเชื้อเชิญ "ขงเบ้ง" มังกรหลับผู้หยั่งรู้ดินฟ้า ให้มากอบกู้แผ่นดินร่วมกัน

ชะตากรรมของชายผู้เริ่มต้นจากความว่างเปล่าผู้นี้จะดำเนินไปสู่ทิศทางใด?
ท่ามกลางคลื่นลมทางการเมืองที่โหดร้ายและการประจันหน้าทางศีลธรรมกับยอดคนอย่าง "โจโฉ" หัวใจอันบริสุทธิ์และมือที่พนมขึ้นจะสามารถเอาชนะความวุ่นวายของแผ่นดินได้จริงหรือ?
หรือความเมตตาจะเป็นเพียงจุดอ่อนที่นำพาเขาไปสู่หยาดน้ำตา?

ขอเชิญทุกท่านร่วมพินิจกับสำนวนโวหารอันวิจิตรของ "ยาขอบ" ที่จะพาคุณไปชำแหละก้นบึ้งแห่งจิตวิญญาณมนุษย์ ในอีบุ๊กที่จะพิสูจน์ว่า... อำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มิได้เกิดจากการกดขี่ผู้อื่นให้ต่ำลง แต่เกิดจากการยกย่องผู้อื่นด้วยหัวใจที่จริงใจ