ภรรยาในฐานะของตาย (Omegaverse)

"เขมทัต" เห็นภรรยาเป็นเพียงของตาย แต่กลับต้องการมีลูกเป็นโซ่คล้องคอ "ปลื้ม" อนาคตการงานกำลังไปได้ดี เขาได้แต่หลีกเลี่ยง แต่เชื้อพ่อมันแรง

"เห็นผมไม่พูดไม่เถียง คุณก็ว่าผมใหญ่เลยนะ"
"ก็สมควรโดนไหมล่ะ ถ้าไม่อยากถูกว่า ก็ไม่ต้องมาแต่งตั้งแต่แรก"
ปลื้มข่มอารมณ์ตัวเองไว้ไม่ให้ตอบโต้กับผู้เป็นสามี หากวันหนึ่งอดทนสุดขีดแล้ว เขาจะตอบโต้ให้ถึงที่สุด
"ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ" ว่าแล้ว เขาก็กระชากมือของสามีออก จากนั้นก็หันตัวหวังจะเดินออกไปจากที่นี่จริง ๆ
"เดี๋ยว!"
"ครับ?"
"ก่อนไป รบกวนทำหน้าที่ของเธอด้วย"
"หน้าที่อะไร"
"นี่ไง กูถึงบอกว่ามึงสมองน้อยไง ไม่แบ่งกับน้องโอบบ้างฮะ"
เขมทัตเริ่มหงุดหงิด อารมณ์เสียกับความคิดฟุ้งซ่านที่ผุดขึ้นมาในหัวว่าเมียของตัวเองไปมีอะไรกับคนอื่น
"อย่าขึ้นมึงกูกับผมให้มันมาก ผมไม่ชอบ" โอเมก้าสวนเสียงแข็ง
เขมทัตเท้าเอวพลันแค่นหัวเราะ ไอ้ปลื้มแตะนิดแตะหน่อยก็บอกเจ็บ พลั้งปากพูดกูมึงด้วยก็หน้าบึ้งใส่
"หน้าที่ของเธอคือสนองบนเตียงฉันให้สมกับเงินที่เสียไปไง เข้าใจหรือยัง" เขาพูดอย่างใจเย็น
"ผมไม่สบาย"
"ไม่สบายอะไร มีตรงไหนไม่สบาย" เขมทัตกระชากร่างคนตัวเล็กกว่าเข้าหา จากนั้นก็จับหันซ้ายขวาอย่างไม่ปร