ลมปลายหนาว

เพราะชีวิตไม่ใช่นวนิยายรักกระจุ๋มกระจิ๋ม
หรือหวานจ๋อยอย่างที่ฉันเคยเฝ้าใฝ่ฝันมาแต่ยามเยาว์วัย
ก่อนที่จะนอนร่วมเตียงกับใครสักคน
ฉันควรอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาว สวย แสนบริสุทธิ์

ชีวิตก็คือชีวิต
ไม่มีปาฏิหาริย์ให้พระเอกขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยนางเอกได้ทันท่วงที

แล้วฉันก็ต้องเสียความบริสุทธิ์ของลูกผู้หญิงอย่างไม่เต็มใจ
อนิจจา! ความสาวของดิฉันมันช่างสูญสลายไปรวดเร็ว

โอ ชีวิตที่ผ่านมาแค่ ๑๕-๑๖ ปีทำไมจึงแปดเปื้อนขนาดนี้
เมื่อไหร่จะมีวันที่เป็นของฉันสักที