เมื่อตัวประกอบเช่นข้าตกเป็นทาสรักของจอมมาร

"เพราะทำผิดกับคนผู้หนึ่งในอดีตชาติ เมื่อโอกาสหวนคืนอีกครานางไม่รีรอที่จะย้อนกลับไปพบกับเขาอีกครั้ง เพื่อฉุดรั้งไม่ให้เขากลายเป็นจอมมารตัวร้ายไร้หัวใจอีกต่อไป สวีเฟยเฟย จึงงัดกลวิธีมัดใจชายมาพิชิตใจเขา!"



โชคดีเพียงหนึ่งเดียวในชะตาชีวิตแสนอาภัพของนางชาติภพนี้ก็คือการได้รับความรักจากบิดาผู้ให้กำเนิด ความเอาใจใส่และอบอุ่นจากบิดามารดาบุญธรรม ทว่าเมื่อสิ้นพวกเขานางแตกสลายเกินกว่าจะทนรับไหว ความตายจึงเป็นทางออกโดยไม่รู้ตัวเลยว่าได้ละทิ้งคนผู้หนึ่งเอาไว้ข้างหลังให้เขาโดดเดี่ยว

จากพี่ชายที่แสนดีกลายเป็น จอมมาร ผู้ล้างผลาญทุกสรรพชีวิต คล้ายเป็นอีกหนึ่งตัวละครน่าสงสารในสงครามความรักระหว่างพระเอกนางเอกแต่ที่แท้จริงแล้วมันคือชีวิตของคนผู้หนึ่ง…

เพื่อไม่ให้เขากลายเป็นผู้ทำลายโลกทั้งใบนี้ เทพชะตา ได้รับภารกิจใหญ่ตามหาดวงวิญญาณของสวีเฟยเฟยในอดีตชาติกลับไปแก้ไขเรื่องราวในอดีต

นางผู้เป็นโลกทั้งใบของจอมมารไร้หัวใจ

และเป็นนางเท่านั้นที่จะเป็นแสงสว่างท่ามกลางความมืดมิดลึกไร้ก้นบ่อของเขา…

ขอมีเพียงนางผู้เป็นหนึ่งเดียวในใจ จอมมารไร้ใจผู้ล้างบางเหล่ามนุษย์แทบสิ้นสูญจะไม่มีโอกาสถือกำเนิดขึ้นอีก!

แต่ว่าการจะพิชิตใจจอมมารไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น โชคดีที่เทพชะตายื่นข้อเสนอบางอย่างให้ สวีเฟยเฟย จึงถือกำเนิดอีกครั้งในร่างเดิม และนางก็มาพร้อมกับความมั่นใจเต็มเปี่ยม!



"ข้าแต่งงานกับท่านพี่ได้หรือไม่?" มือหนาถูกรั้งเอาไว้จากเจ้าของร่างบางที่กำลังนอนซมด้วยพิษไข้ นัยน์ตาฉ่ำน้ำเปิดปรือขึ้นอย่างยากลำบาก กระนั้นก็ยังมองคนตรงหน้าด้วยสายตาแห่งความหวัง

ฟ่านเยว่ หันกลับมาอีกครั้งด้วยความไม่เข้าใจ ราวกับเขาได้ยินประโยคเมื่อครู่ไม่ชัดถนัดหู

"หืม?"

"การเสียท่านพ่อและท่านแม่ไปทำให้ข้ารู้สึกหวาดกลัว... กลัวว่าจะต้องเสียท่านพี่ไปด้วยอีกคน หากในอนาคตข้างหน้าต้องเสียท่านพี่ให้กับสตรีอื่นอีก ข้าเกรงว่าตนเองคงจะรับไม่ไหว"

ในชีวิตนี้นางมีเพียงบุพการีที่สิ้นไปแล้วและบิดามารดาบุญธรรมทั้งสองกับบุรุษตรงหน้าผู้เป็นพี่ชายเท่านั้น ดังนั้นความกังวลลึกๆจึงปะทุขึ้นมา เพ้อไข้ถึงขั้นเอ่ยวาจาแปลกประหลาดออกไป

"เจ้าไม่อยากเสียพี่ให้สตรีอื่น?" คิ้วหนาเลิกขึ้น จดจ้องน้องสาวด้วยแววตาจริงจัง พยายามค้นหาว่าคำกล่าวนั้นจริงเท็จประการใด

"เจ้าค่ะ เพราะฉะนั้น.... เมื่อข้าเติบโตขึ้นท่านพี่แต่งงานกับข้าได้หรือไม่?"

สวีเฟยเฟย รอคอยคำตอบอยู่เนิ่นนานจากร่างสูง ทว่าเมื่อตกอยู่ในความเงียบไปอึดใจหนึ่งคนป่วยก็ผล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้นจนไม่ทันได้ยินประโยคถัดมาจากคู่สนทนาได้

"อืม... เมื่อโตขึ้นเจ้าจะเป็นเจ้าสาวเพียงคนเดียวของพี่"