ซ่อนรักเกี่ยวใจ

แสงไฟสีส้มนวลในครัวสลัวๆ ทำให้บรรยากาศดูอ่อนโยน เกวที่ยืนมองแผ่นหลังของพู่รู้สึกตื้นตันใจจนห้ามไม่อยู่ เธอเดินเข้าไปสวมกอดพู่จากทางด้านหลัง พลางซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น

"ขอบคุณนะพู่ ที่ดูแลเกวดีขนาดนี้"
พู่หัวเราะเบาๆ พลางเอียงคอรับสัมผัส

"ก็เกวเหนื่อยเพื่อพู่กับลูกมาเยอะนี่คะ...อื้อ เกว...พอก่อนค่ะ เดี๋ยวเส้นอืดหมด"

เกวไม่ยอมปล่อย แถมยังกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น พลางหันใบหน้าพู่มาประทับจูบแผ่วเบาที่พวงแก้มเนียนอย่างแสนรัก ทั้งคู่หยอกล้อกันอย่างนุ่มนวล โดยไม่ทันสังเกตเห็นร่างป้อมๆ ในชุดนอนลายเป็ดที่ยืนขยี้ตาอยู่ตรงประตูครัว

"แม่พู่...น้าเกว...ทำอะไรกันคะ?"
เสียงใสๆ ของเจแปน ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำเอาสองสาวสะดุ้งโหยงแยกออกจากกันแทบไม่ทัน พู่รีบหันไปเช็กหม้อบะหมี่ ส่วนเกวรีบทำเนียนหยิบแก้วน้ำขึ้นมาถือ

"อ้าว...เจแปน ตื่นมาทำไมคะลูก หิวน้ำเหรอคะ?" พู่ถามเสียงสูงกว่าปกติเล็กน้อย
เจแปนเดินเตาะแตะเข้ามาในครัว ดวงตาแป๋วแหววจ้องมองแม่กับน้าเกวสลับกันอย่างสงสัย

"เจแปนปวดฉี่ค่ะ...ตื่นมาไม่เห็นแม่กับน้า แต่เมื่อกี้เจแปนเห็น น้าเกว 'กอด' แม่พู่เหมือนที่เจแปนกอดตุ๊กตาเลย แล้วน้าเกวก็ 'จุ๊บ' แก้มแม่พู่ด้วย! ทำไมต้องจุ๊บกันด้วยคะ? น้าเกวรักแม่พู่เหมือนที่เจแปนรักแม่พู่เหรอ?"
คำถามซื่อๆ แต่ทรงพลังทำเอาเกวถึงกับสำลักน้ำที่เพิ่งจิบเข้าไป ส่วนพู่หน้าแดงก่ำไปถึงใบหู

"เอ่อ...คือว่า..." เกวพยายามจะหาคำอธิบายที่เด็กสี่ขวบจะเข้าใจ
"คือ...น้าเกวขอบคุณแม่พู่ไงคะที่ทำของอร่อยให้ทาน เราเป็น 'เพื่อนรัก' กันมากๆ กอดกันจุ๊บกันเป็นการให้กำลังใจไงลูก"

เจแปนเอียงคอทำท่าคิดหนักตามสไตล์เด็กฉลียวฉลาด
"อ๋อ...งั้นน้าเกวก็เป็น 'แฟน' แม่พู่สิคะ เหมือนในละครที่คุณยายดูเลย ที่พระเอกกอดนางเอกแบบนี้!"

"เจแปน! ไปฉี่แล้วไปนอนเลยค่ะลูก!" พู่รีบอุ้มลูกสาวขึ้นมาแนบอกเพื่อตัดบทก่อนที่ความจริงจะถูกเปิดเผยไปมากกว่านี้

เช้าวันรุ่งขึ้น บนโต๊ะอาหารที่มีทั้งพ่อสุริยาแม่พัชรี และสองสาวนั่งอยู่พร้อมหน้า เจแปนที่กำลังเคี้ยวไข่เจียวตุ้ยๆ ก็โพล่งขึ้นมากลางวง

"ตาจ๋า...น้าเกวเป็นแฟนแม่พู่ใช่ไหมคะ? เมื่อคืนเจแปนเห็นเขากอดกันกลมในครัวเลย!"

***********
แจ้งคุณนักอ่าน: ผลงานเรื่องนี้เป็นรุ่นแม่ของเรื่อง(สามีหนูก็พี่ไงคะ)ความสัมพันธ์ที่เกินเพื่อนของพู่และเกว จุดเริ่มการเกิดมาของเด็กหญิงเจแปน หรือเจนิตา จะเป็นยังไงก็ฝากติดตามพวกเธอด้วยนะคะ