ซูหลีเกิดใหม่ครั้งนี้จะฟาดแม่สามียุค 1980

"นี่คือบทลงโทษที่แกกล้ามารบกวนการนอนของลูกฉัน และนี่คือการสั่งสอนที่แกกล้าทำตัวลามปามเจ้านาย" น้ำเสียงของซูหลีราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความอำมหิตจนหวังซื่อเผลอกลั้นหายใจ
"ถ้ามีครั้งหน้า ฉันจะไม่ได้ใช้แค่มือตบ แต่จะเอาฟืนในเตาฟาดหน้าแกให้เสียโฉมไปเลย"
"แก แกมันบ้าไปแล้ว ฉันจะไปฟ้องคุณนาย" หวังซื่อละล่ำละลักพูด น้ำลายกระเด็นออกจากปาก
"ก็ไปสิ" ซูหลีเหยียดยิ้มเย็นชา
"กลับไปบอกคุณนายลู่ว่าถ้าอยากล้างหน้า ก็ให้เดินไปตักน้ำเอาเอง มือเท้าก็ยังมีครบไม่ได้พิการ ฉันเป็นลูกสะใภ้ที่แต่งเข้ามาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เป็นถึงลูกสาวของหมอซูเหลียงแห่งเมืองปักกิ่ง ไม่ใช่คนรับใช้ของสกุลลู่ และไม่ใช่ขี้ข้าของแก"