เกิดใหม่เป็นองค์หญิงใหญ่ผู้โหดเหี้ยม

ท่ามกลางหิมะโปรยปรายในเมืองหลวงของแคว้นเว่ย ความหนาวเหน็บกัดกินไปถึงขั้วหัวใจ แต่ยังไม่เท่าความเจ็บปวดที่ ‘มู่ชิงหลัน’ ได้รับ

นางคือบุตรสาวเพียงคนเดียวของคหบดีมู่ พ่อค้าเกลือที่มั่งคั่งที่สุดในแคว้น ตลอดสามปีที่ผ่านมา นางมอบทั้งใจและกายสนับสนุน ‘เฉินอี้หลัน’ บุตรชายเสนาบดีกรมคลัง ผู้เป็นคนรักที่พร่ำบอกว่านางคือยอดดวงใจมาตลอด

"ชิงหลัน ถ้าข้าได้เป็นจอหงวน ข้าจะมาสู่ขอเจ้า"

ชิงหลันผู้ใสซื่อ ยอมแม้กระทั่งไปคุกเข่าอ้อนวอนพี่ชายของตน ‘มู่เหวินเซียน’ ราชครูผู้เคร่งครัดให้ช่วยประสิทธิ์ประสาทวิชาให้ชายคนรัก จนในที่สุดเฉินอี้หลันก็ได้ครองตำแหน่งจอหงวนสมดั่งใจ

ในวันที่ควรจะมีขบวนขันหมากมาหน้าจวนตระกูลมู่ กลับกลายเป็นทหารกว่า 50 นาย ที่ดาหน้าเข้ามาพร้อมกับราชโองการประหารชีวิต!

"คหบดีมู่สมคบคิดค้าเกลือเถื่อน เลี่ยงภาษีหลวง มีโทษประหารชีวิต คนในตระกูลมู่ทุกคนเนรเทศไปชายแดนรกร้าง "

เสียงกึกก้องนั้นเหมือนสายฟ้าฟาด แม้แต่บัญชีการจ่ายภาษีหลวงที่คหบดีมู่นำมาให้ทางการตรวจสอบ ยังถูกกล่าวหาว่าเป็นบัญชีปลอม ชิงหลันที่แอบฟังอยู่นอกจวนรีบไปหาเฉินอี้หลันด้วยสภาพสะบักสะบอมเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่นางกลับพบเพียงสายตาที่เย็นชาและรังเกียจ

"พี่อี้หลัน... ท่านช่วยท่านพ่อด้วย ท่านก็รู้ว่าท่านพ่อไม่ได้ทำ พ่อของท่านเป็นเสนาบดีกรมคลัง ต้องรู้อยู่แล้วว่าพ่อข้าไม่ได้เลี่ยงภาษีหลวง ข้าเชื่อว่าท่านลุงต้องช่วยพ่อข้าได้แน่ ขอแค่ท่านลุงช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ให้ท่านพ่อ ได้หรือไม่"

"ฝันไปเถอะมู่ชิงหลัน เจ้ามันก็แค่บันไดให้ข้าเหยียบขึ้นไปสู่ความรุ่งโรจน์เท่านั้น" เฉินอี้หลันแค่นยิ้ม "ท่านพ่อบอกว่าตอนนี้ข้าเป็นจอหงวนแล้ว ข้าย่อมมีอนาคตไกล และกำลังจะแต่งงานกับองค์หญิงสาม เจ้ากับครอบครัวที่แปดเปื้อนคดี... จงรีบไปลงนรกเสียเถอะ"

"….."

ความเสียใจเปรียบดั่งลูกศรนับพันปักอก ชิงหลันมองเห็นภาพบิดาของนางถูกลากไปลานประหาร ส่วนพี่ชายและคนอื่นๆในจวนต้องกลายเป็นนักโทษเนรเทศ นางตัดสินใจกระโดดลงสู่แม่น้ำสายเย็นเฉียบ หวังให้ความตายพรากความทุกข์ระทมนี้ไป

เฮือก!

ชิงหลันสำลักน้ำออกมาคำโต นางลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ใต้ก้นบึ้งแม่น้ำ แต่กลับนอนอยู่บนเตียงไม้จันทน์หอมกรุ่นในห้องที่หรูหราอลังการ

"องค์หญิงใหญ่! ท่านฟื้นแล้วหรือเพคะ! โชคดีที่องครักษ์ช่วยท่านขึ้นมาจากหน้าผาได้" เสียงนางกำนัลสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว

นางขมวดคิ้วแน่น ความทรงจำใหม่ไหลบ่าเข้ามา... นางไม่ได้อยู่ในร่างบุตรสาวพ่อค้าเกลืออีกต่อไป แต่มาอยู่ในร่างของ ‘องค์หญิงใหญ่เว่ยหนิงเหอ’ สตรีที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยม เอาแต่ใจ และมักมากในกาม จนเป็นที่ชิงชังของขุนนางทั่วทั้งราชสำนัก ไม่เว้นแม้แต่บิดาของตนเอง

(นี่สินะ... เหตุผลที่นางถูกลอบสังหารจนตกหน้าผา)

ชิงหลันในร่างองค์หญิงใหญ่มองเงาตัวเองในกระจกทองเหลือง นางยกยิ้มที่ดูเยือกเย็นจนน่าขนลุก

"ในเมื่อสวรรค์ส่งข้ามาเกิดใหม่อีกครั้ง ข้าจะต้องใช้ชีวิตในฐานะองค์หญิงใหญ่ให้ดี... เฉินอี้หลัน เราต้องได้เจอกันอีกแน่"