โรมูชา หยดน้ำตากลางสายฝน เล่ม 1

"รุ้งไม่ชอบทหารญี่ปุ่นหรือลูก"
"รุ้งไม่ชอบสงคราม ไม่เห็นมีอะไรดีเลยค่ะ คนเจ็บคนตาย บ้านเรือนเสียหาย ข้าวของแพงขึ้น นักเรียนไม่ได้ไปเรียน ทำงานอะไรก็ลำบาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ารุ้งอยากให้วันนั้นพวกเราสู้กับทหารญี่ปุ่นจนสุดกำลัง รุ้งเห็น...ว่าเราสู้ไม่ได้ แต่ตอนนี้เราก็ต้องยอมอยู่กับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในสงครามที่ใหญ่มาก ไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไร"
นักศึกษาแพทย์สาวบ่นไปตามประสาคนที่ตัดสินใจไม่ได้ว่าเธอคิดอย่างไรกับสถานการณ์ที่ใช้ชีวิตอยู่ตอนนี้กันแน่ สิ่งที่เธอพอจะยึดเหนี่ยวในสถานการณ์ที่ไม่มั่นคงนี้ได้ก็คือ ครอบครัวและการที่เธอยังเชื่อว่าเจตนารมย์ของตัวเธอเองยังถูกต้องท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของโลก
แต่เธอจะยังเชื่อมั่นในตัวเธอเองได้อีกนานแค่ไหน
เพราะสงครามก็เกิดขึ้นจากความขัดแย้งของความคิดมนุษย์

"สิ่งที่คุณพูดนั่นเข้าข่ายต่อต้านจักรวรรดิฐานกบฏได้..."
เธอจะยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อหลีกหนีความผิด หรือจะยังยืดหยัดในจรรยาบรรณและรับผิดชอบต่อสิ่งที่ถูกกำหนดในตอนนี้แล้วว่าผิดมหันต์