แด่ฉากจบอันงดงามของนักบุญตัวปลอม

เมื่อรู้สึกตัวก็พบว่าตนเองเป็นแค่เงา เป็นเพียงแฝดปีศาจของ โซลานา คาเอเลียส นักบุญหญิงและสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นที่รักของเทพ ทั้งใบหน้างดงาม ผมสีสว่าง ดวงตาระยิบระยับราวอัญมณี แต่กับเงาอย่าง เซลีเน เพียงแค่มีคนพบเห็น คนผู้นั้นก็ถูกตีตราว่าจะมีอันเป็นไปเสียแล้ว

เพราะความอิจฉา จึงพยายามทำทุกทางเพื่อให้ตัวเองเป็นตัวจริง เหตุใดนางจึงเป็นโซลานาไม่ได้ นางเองก็หน้าเหมือนกันราวกับแกะ ส่วนสูงเท่ากัน ผมและตาสีเดียวกัน

หากไม่มีโซลานาสักคน นางก็จะเป็นตัวจริงได้เหมือนกันไม่ใช่หรืออย่างไร?!

ถึงแบบนั้นทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ พยายามหลายต่อหลายครั้งก็ไม่เป็นผล โซลานามีพลังมากเกินไป ไหนจะมี อิคารัส องครักษ์ประจำตัวของนาง เข้ามาขัดแข้งขัดขากันอยู่เรื่อย

"ช่วยทำทุกอย่างที่ข้าขอ แลกกับชีวิตของข้า"

แต่นักบุญหญิงก็ยื่นข้อตกลงมาให้เสียก่อน

คำพูดของสตรีศักดิ์สิทธิ์นั้นหอมหวาน ราวกับผลไม้ฉ่ำน้ำ เสียงของนางเป็นประกาศิต ข้อตกลงง่าย ๆ เพียงนั้นมีหรือเซลีเนจะไม่รับ

แต่เมื่อยิ่งถลำตัวเข้าไปช่วย ยิ่งพบกับความลับที่ตนเองไม่ควรจะรู้เสียแบบนั้น!