ประกาศิตไม่สิ้นรัก

อัคนีก้าวเข้ามาในห้องนอนของเธอทางหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ เขาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีเข้ม ผมเปียกชื้นเล็กน้อยดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ
"คุณปีนหน้าต่างเข้ามาอีกแล้วเหรอ!"
"ฉันแค่มาหาคำตอบ..." อัคนีเดินเข้ามาประชิดตัวเธอที่เตียง เขาชูกล่องเหล็กขึ้นมา "บอกฉันมาว่าเธอรู้จักกล่องใบนี้ได้ยังไง... ทำไมตอนเห็นมันที่ห้องทำงานฉัน เธอถึงทำท่าเหมือนรู้จักมันดี"
พิมพ์มาดาใจเต้นรัว เธอจะบอกเขาได้ยังไงว่าเธอคือเด็กคนนั้นและแอบเห็นกล่องใบนี้ข้างสระว่ายน้ำ ในเมื่อเขายังแสดงท่าทีเกลียดชังเธอขนาดนี้

..............

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
"พิมพ์ลูก... หลับหรือยังจ๊ะ?" เสียงของรินลดาแม่ของเธอดังมาจากด้านนอก
ทั้งสองคนชะงักกะทันหัน พิมพ์มาดาตาตื่นด้วยความตกใจ เธอพยายามผลักอัคนีออกสุดแรง แต่อัคนียังคงนิ่งเฉย แถมยังแกล้งฝังจมูกลงบนพวงแก้มเธออีกครั้งอย่างไม่เกรงใจ
"อย่า... แม่มาค่ะ" เธอซิบกระซิบเสียงแผ่ว
"ก็ให้แม่เธอเห็นไปสิ จะได้รู้ว่าลูกสาวกำลัง 'ปฏิบัติหน้าที่' คู่หมั้นได้ดีแค่ไหน" อัคนีพูดอย่างไม่ยี่หระ แต่แววอันตรายในดวงตาเขากลับลดลง เปลี่ยนเป็นความสนุกที่ได้แกล้งเธอ
"คุณอัคนี! พิมพ์ขอร้อง..."

..............

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการ หากมีข้อผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

... My Darling ...