ฤดูสุดท้ายก่อนจากกัน..กับคำที่ไม่ได้เอ่ย เล่ม 2

เต่าดึงหัวบลูด้ามาพิงที่ไหล่ตัวเองและปล่อยให้หลับ พลางแอบมองตอนที่บลูด้าหลับใส่ตัวเอง ถ้าเป็นตอนเรียนบลูด้านอนแบบนี้อยู่บ่อยๆไม่แปลก แต่นี่ ห่างกันไปสามปีแล้วสิ คุยกันนับครั้งได้ แต่นะ แย่แล้วเต่า เจ้าบลูด้าของแกยังน่ารักชะมัด เต่าคิดพลางพยายามเลิกคิดตกใจกับความคิดที่แว๊บๆเข้ามาของตัวเองหน่อยๆ พลางนึกย้อนไปตอนที่บลูด้าด่าแฟนตัวเองนี่เหมือนด่าเต่าไปด้วยเลย
ตอนแต่งห้องก็เหมือนกันขยันทำงานอ่านหนังสือเปลี่ยนเป็นคนละคน
ตอนกินข้าวก็ยังขี้เกียจแกะกุ้ง
ตอนอยากเที่ยวต่างประเทศแต่ทำอะไรไม่เป็นเลย
ตอนกินครัวซองที่เต่าป้อน
ตอนนี้อีก …
บลูด้าขยับหน่อยๆเต่าจึงเปลี่ยนเรื่องคิดไป

-----
ขออนุญาตฝากผลงาน เรื่องราวความรักใสๆของวัยทำงาน ควารักที่โรแมนติกใกล้ตัว nc พอหวานฉ่ำชื่นใจ ที่เขียนจากเรื่องราวและประสบการ์รอบๆตัวที่หลายคนคุ้นเคย อ่านไปยิ้มไป ได้แง่คิดบ้างบางอย่าง อินเดียมีแนวน่ารักๆสบายๆแบบนี้ อีกหลายเล่มนะคะ นปก อินเดีย