หลับตาฝันถึงจันทร์ กลับเห็นตะวัน

ปานตะวัน เด็กชายใจเป็นหญิง หลงรักราม เพื่อนสนิท แต่แล้ววันหนึ่งโลกก็พาเขาหายไปไกลแสนไกล หลงเหลือเพียงความทรงจำ
จนกระทั่งเวลาเลยผ่านนานเก้าปี โลกพารามคืนมา ในวันที่ปานตะวันไม่หลงเหลือคราบผู้ชายอีกต่อไป
พราวเพียงจันทร์ นี่ชื่อฉันเองค่ะ...

-----
ขอบคุณสำหรับพื้นที่แห่งนี้ที่มอบโอกาส
สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยต่างหาก คือนักอ่านอย่างคุณ :)
ฝากติดตามและให้กำลังใจนักเขียนมือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ