เมื่อตัวร้ายคนนั้นได้ยินเสียงในใจของฉัน

ไม่มีนอกกายนอกใจ จบแฮปปี้เอ็นดิ้งค่ะ แนวเบาๆ สมอง คลั่งรักๆ

*********

เพราะเผลอกล่าวชมเขาในใจ นางจึงได้รับเลือกให้แต่งงานกับเขาแทนนางเอกของเรื่อง แรกเริ่มเดิมทีนางคิดว่านี่คงเป็นบททดสอบชีวิต เตรียมใจไว้แล้วว่าถึงอย่างไรก็ต้องเสียเปรียบแน่ ซึ่งไม่คิดว่าวันนั้นจะมาเร็วเช่นนี้ เมื่อได้รู้ว่าเขาอยู่เบื้องหลังการลอบทำร้ายพี่ชายนางจนบาดเจ็บสาหัส



*******

มือหยาบสัมผัสลงบนใบหน้างามอย่างทะนุถนอม นิ้วเกลี่ยตรงใต้ดวงตานางแผ่วเบา สีหน้าเจือไปด้วยความเป็นห่วง " ใครทำอะไรเจ้า อย่าบอกนะว่าหว่านหมิงเยว่รังแกเจ้าจนร้องไห้ "

ชายหนุ่มขบกรามระงับอารมณ์โกรธ เมื่อนึกว่าหว่านไฉ่หงถูกพี่ชายของนางรังแก แต่เวลาต่อมานางกลับยกมือขึ้นมาปัดมือเขาออกจากใบหน้า พร้อมก้าวถอยหลังเพื่อเว้นระยะห่าง

" คนที่ทำข้ายืนอยู่ตรงนี้แล้ว " หว่านไฉ่หงมองหน้าสามีด้วยสายตาว่างเปล่า สีหน้าดูสงบนิ่งจนเหลียงเฟยอวี่รู้สึกกระตุกวูบในใจยามเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของภรรยา

" หมายความว่าเช่นไร ข้าไปทำอะไรเจ้า " เขาจำได้ว่าที่ผ่านมาเขาตามใจนางทุกอย่าง ไม่เคยคัดค้านหรือทำให้นางไม่สบายใจเลยสักครั้ง

" ท่านอยากได้จ้าวซินเอ๋อร์มาเป็นอนุใช่หรือไม่ " หว่านไฉ่หงถามเข้าประเด็น

"......" เหลียงเฟยอวี่ชะงักกับคำถามของภรรยา สีหน้าเริ่มปรากฏริ้วแห่งความเคร่งเครียด

" รับนางมาสิ "

" อะไรนะ "

" ข้าบอกให้ท่านรับนางมา แต่มีข้อแม้ว่าท่านต้องหย่ากับข้าก่อน ส่วนเรื่องกำลังเสริมไปช่วยพ่อแม่ข้า พวกเราสองพี่น้องไม่รบกวนท่านแล้ว " หว่านไฉ่หงพูดเสียงเรียบนิ่งปนเย็นชา ทำผู้ฟังเก็บสีหน้าสงสัยไว้ไม่อยู่ เขารีบถามว่า

" หมายความว่าเช่นไร "

" เมื่อคืนข้าไปขอร้ององค์ชายหกให้ช่วยเหลือแล้ว เขารับปากและบอกว่าจะรีบส่งกำลังเสริมไปช่วยท่านพ่อท่านแม่ข้าที่ชายแดนคืนนี้ทันที ดังนั้นพวกเราจึงไม่ขอรบกวนท่านอีก "

" เจ้ารู้จักเขาได้อย่างไร " เขาไม่ได้สนใจว่าใครจะไปช่วยใคร สิ่งที่เขาสนคือนางรู้จักกับองค์ชายหกได้อย่างไร

หว่านไฉ่หงยิ้มจางๆ " ก่อนข้าจะแต่งงานกับท่าน เขาแวะเวียนมาหาข้าหลายครั้ง ดังนั้นพวกเราจึงรู้จักกัน "

" อย่าบอกนะว่าที่เจ้าหายไปทั้งคืนเพราะไปอยู่กับเขามา " ใบหน้าของเหลียงเฟยอวี่ขึ้งเครียดกว่าเดิม ดวงตาดุดันและแข็งกร้าว คล้ายปีศาจร้ายกระหายเลือด

"......" หว่านไฉ่หงเม้มริมฝีปากจนเห็นเป็นเส้นตรง ท่าทางแบบนั้นยิ่งทำให้ผู้เป็นสามีไม่พอใจ

" ตอบ!" เหลียงเฟยอวี่ตวาดลั่น จนร่างบอบบางสะดุ้งด้วยความตกใจ สีหน้าของเหลียงเฟยอวี่ดูถมึงทึงน่ากลัว คำพูดของนางราวกับเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่เพิ่มความร้อนรุ่มในใจเขาให้โหมกระหน่ำ

(แล้วถ้าข้าอยู่กับเขาจริง แล้วท่านจะทำไม ขนาดท่านยังมีอนุได้เลย ไฉนข้าจะมีบ้างไม่ได้)

ไม่ต้องรอให้นางตอบ เพราะเขาได้ยินทุกอย่างหมดแล้ว ร่างสูงพุ่งเข้าไปอุ้มร่างภรรยาขึ้นมา ก่อนมุ่งตรงไปที่เตียงนอนซึ่งตั้งอยู่อีกฝั่งทันที