องศารัก...เพียงเธอ

ถ้ามันไม่เลว... ผมคงไม่ทวงพี่คืน เพราะพี่คือรักแรกและรักเดียวของผม พิมพ์ลดา

บทนำ

ใครๆ ก็บอกว่าชีวิตของ ‘พิมพ์ลดา’ น่าอิจฉาเหมือนซินเดอเรลล่าหลุดออกมาจากหนังสือในนิทาน เธอเป็นแค่ครูในโรงเรียนอนุบาลธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่มีชาติตระกูลสูงส่ง ไม่มีมรดกพันล้าน พ่อแม่จากไปตั้งแต่เธอกับ ‘ภาม’ น้องชายยังเล็กมาก ทิ้งไว้แค่เงินประกันก้อนหนึ่งที่ต้องกระเบียดกระเสียรใช้ส่งเสียกันเรียน ชีวิตที่เคยต้องปากกัดตีนถีบพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ เมื่อเธอตกลงแต่งงานกับ ‘เตชินท์’ ทายาทกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับต้นๆ ของประเทศ

ภาพครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกในโซเชียลมีเดียดูสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ เตชินท์ดูเป็นสามีที่รักครอบครัว เป็นพ่อที่อบอุ่นของ ‘น้องมิลา’ ลูกสาววัยขวบเศษ แม้จะแต่งงานเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ พิมพ์ลดาก็ยังขอยืนยันที่จะทำงานเป็นครูอนุบาลต่อไป ขับรถญี่ปุ่นคันเล็กๆ ไปทำงาน เลิกงานก็แวะซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อของสดมาทำกับข้าวรอสามี เธอพยายามทำหน้าที่ภรรยาและแม่ให้ดีที่สุด เพื่อลบคำครหาของพวกสังคมไฮโซที่ชอบนินทาว่าเธอเป็นหนูตกถังข้าวสาร

พิมพ์ลดาเชื่อใจสามีมาตลอด แม้ช่วงหลังเตชินท์จะอ้างว่างานยุ่ง กลับดึก หรือต้องบินไปดูงานต่างประเทศบ่อยๆ เธอก็ไม่เคยงี่เง่าจู้จี้

จนกระทั่ง...

วันนี้โรงเรียนเลิกครึ่งวัน พิมพ์ลดาแวะไปเอาแฟ้มเอกสารสำคัญที่เตชินท์ลืมไว้ที่บ้านไปให้เขาที่บริษัท กะว่าจะพามิลาไปเซอร์ไพรส์คุณพ่อด้วย

พอขึ้นลิฟต์ส่วนตัวมาถึงชั้นผู้บริหารหน้าห้องทำงาน CEO โต๊ะของเลขาหน้าห้องกลับว่างเปล่า พิมพ์ลดาไม่ได้คิดอะไร เธอผลักบานประตูบานใหญ่เข้าไปเงียบๆ พร้อมรอยยิ้ม

ตุบ!

แฟ้มเอกสารในมือร่วงลงกระแทกพื้นพรม พร้อมกับรอยยิ้มที่จางหายไปจากใบหน้า

บนโซฟาหนังรับแขกกลางห้องทำงาน เตชินท์กำลังนัวเนียอยู่กับเลขาส่วนตัวหน้าตาสะสวย... คนเดียวกับที่มักจะฉีกยิ้มกว้างและไหว้ทักทายพิมพ์ลดาอย่างนอบน้อมเสมอเวลาเจอกัน

เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมของเขาหลุดลุ่ยไม่เหลือชิ้นดี ในขณะที่กระโปรงทรงเอของหญิงสาวร่นขึ้นไปจนถึงไหนต่อไหน

เสียงของหล่นทำให้ทั้งคู่สะดุ้งสุดตัวและผละออกจากกันอย่างตื่นตระหนกตกใจ

"พิมพ์!"

เตชินท์หน้าซีดเผือด ลนลานรีบคว้ากางเกงขึ้นมาสวม ส่วนเลขาคนนั้นรีบดึงเสื้อผ้ามาปิดบังร่างกายด้วยท่าทีเลิ่กลั่ก

พิมพ์ลดายืนนิ่ง ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งเหมือนถูกตอกหมุดติดกับพื้น มือข้างหนึ่งอุ้มลูกน้อยที่กำลังหลับสนิทซบไหล่ ส่วนมืออีกข้างกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ

เธอไม่ได้กรี๊ดร้องหรือพุ่งเข้าไปตบตีแย่งชิงแบบในละครหลังข่าวและไม่ได้พุ่งเข้าไปกระชากผมผู้หญิงคนนั้น สิ่งเดียวที่เธอรู้สึกคือความชาวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า และความขยะแขยงที่ตีตื้นขึ้นมาจนอยากจะอาเจียน

"พิมพ์... ฟังผมก่อน มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ!"

เตชินท์พยายามจะก้าวเข้ามาหา ท่าทางดูร้อนรน

"หยุดอยู่ตรงนั้น"

เสียงของพิมพ์ลดาเบาหวิวแต่เย็นเฉียบจนคนฟังชะงัก

"อย่าเอามือสกปรกๆ ของคุณมาแตะต้องตัวฉันกับลูก"

"ผมแค่เผลอตัว พิมพ์ ผู้หญิงคนนี้แค่เสนอตัวให้ผม ผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอเลยนะ!"

ข้อแก้ตัวมักง่ายหลุดออกจากปากผู้ชายที่เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง

พิมพ์ลดาแค่นยิ้มหยันให้กับความหน้าด้านนั้น เธอจ้องมองผู้ชายที่เคยคิดว่าจะฝากชีวิตไว้ด้วยสายตาสมเพชเหลือคนา ภาพครอบครัวแสนอบอุ่นมันก็แค่ภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นมาบังหน้าเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจและภาพลักษณ์ของตัวเองเท่านั้น

"เก็บคำตอแหลของคุณไว้ใช้ในศาลเถอะค่ะ เตชินท์"

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก บังคับเสียงไม่ให้สั่น

"เราหย่ากัน พรุ่งนี้ทนายของฉันจะติดต่อไป และฉันจะฟ้องเอาสิทธิ์เลี้ยงดูมิลาแค่คนเดียว ส่วนเรื่องสำส่อนของพวกคุณ...ก็ขอให้นรกตัดสิน"

พูดจบ พิมพ์ลดาก็หมุนตัวเดินออกจากห้องนั้นทันที ไม่หันกลับไปมองเศษซากความสัมพันธ์เฮงซวยนั่นอีกแม้วินาทีเดียว ระหว่างทางที่ขับรถออกมา น้ำตาสักหยดก็ไม่มีให้ไหล มันจุกจนร้องไม่ออก

ชีวิตเธอกลับมาเหลือตัวคนเดียวอีกครั้ง ไม่มีเงินพันล้านหรือบ้านหลังใหญ่ให้ซุกหัวนอน จุดหมายเดียวที่นึกออกในหัวตอนนี้ คือคอนโดเล็กๆ ของ 'ภาม' น้องชายคนเดียวที่ยังเรียนไม่จบ... ที่พึ่งสุดท้ายในชีวิตของเธอ

หมายเหตุ:เรื่องนี้เป็นรักต่างวัยนางเอกแก่กว่าพระเอก5ปี พระเอกออกแนวดาร์กหน่อย ๆ ใครไม่ชอบเลื่อนผ่านไปก่อนนะคะ พระเอก นางเอก ไม่งี่เง่า ไม่มีนอกใจ ไม่มีนอกกายนะคะ ถ้าชอบแนวพระเอกแอบโหดแบบจิตหน่อย ๆแต่แสนดีกับนางเอกคนเดียวไปต่อได้เลยค่ะ
(แนะนำให้โหลดตัวอย่างมาลองอ่านก่อนนะคะ ขอบคุณมาก ๆค่ะ)