เพื่อนนอนที่ต้องเป็นมึง

พอโน่หลับสนิทมันจะพลิกตัวมากอดผมโดยที่มันเองก็ไม่รู้ตัว นี่คือสาเหตุที่มันไม่ติดน้องเน่าเวลามานอนบ้านผม มันเห็นผมเป็นหมอนข้างเอาตัวมาเบียดมือก็ลูบก็ซุกซนไปเรื่อยจนกว่าจะเจอจุดที่พอใจ ขยับร่างกายขดเข้าหาอ้อมแขนของผมอย่างเป็นธรรมชาติ

แต่คืนนี้กลับต่างออกไป…

ผมตกอยู่ในสภาวะนิ่งงันแขนข้างซ้ายแตะเบาๆอยู่บนแผ่นหลังกล่อมให้มันหลับฝันดี นี่เป็นคืนที่สองแล้วที่หัวใจผมเต้นกระหน่ำแบบควบคุมไม่ได้ กอดของมันเริ่มมีความหมายแตกต่างจากเดิมทำผมใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

เหี้ยแล้วไง!

ผมพึ่งรู้ตัวว่าจากนี้ไปมิตรภาพวัยเด็กของเรามันจะไม่เหมือนเดิม ยิ่งทบทวนตัวเองถึงความสนิทสนมที่ผ่านๆมาผมก็ยิ่งตกผลึก ยิ่งเข้าใจตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆผมล้ำเส้นขอบเขตความเป็นเพื่อนมาตลอดเพื่อนที่ไหนจะหวงเพื่อนขนาดนี้

เพื่อนที่ไหนจะอยากชกหน้าคนที่เพื่อนนอนหนุนตัก

เพื่อนที่ไหนจะแบกเพื่อนกลับห้อง ถอดรองเท้า เปลี่ยนเสื้อผ้าและดูแลตอนหลับ

เพื่อนที่ไหนยอมให้เพื่อนติดผ้าเน่านอนกอดมาตั้งแต่เด็กแบบไม่คิดอะไร

เพื่อนแน่เหรอ?

เพื่อนแบบไหน?

ไม่ใช่!

ผมชอบโน่ต่างหาก

###
แนวfeel good เพื่อนสนิทคิดเกินเลยนะคะ ฝากด้วยค่ะ