เมื่อจอมมารไม่ตรงปก ข้าเลยต้องสอนวิธีโหด

โปรย
คำว่าชีวิตแสนรันทดนั้นจะใช้กับไป๋เหลียนผู้นี้ได้หรือเปล่าไม่รู้ เพราะชีวิตนางที่ต้องเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่อายุยี่สิบต้นๆ ทว่าพวกท่านก็ยังไม่ลืมที่จะทิ้งหนี้ก้อนโตเอาไว้ให้นางอีกด้วย ทำให้ต้องถวายชีวิตไปกับการปั่นงานจนหัวหมุน กระทั่งงานตัวดีนี่แหละที่ทำให้ร่างกายที่อ่อนแอของนางเริ่มรู้สึกอ่อนแรงขึ้นมาเรื่อยๆ ส่งผลให้ไม่นานมันก็ทำให้ไป๋เหลียนคนเดิมหายไปจากโลกใบเดิมตลอดกาล
วิญญาณที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรของนางเลยลอยเข้ามาอยู่ในร่างของตัวประกอบในนิยายที่กำลังจะถูกส่งตัวเข้าไปเป็นข้ารับใช้รองมือรองเท้าของพระเอกในนิยาย อย่างจอมมารน้อยผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชาที่สุดอีกด้วย
ทว่าทุกอย่างที่เคยคิดเอาไว้ว่าน่ากลัวนั้นมันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เมื่อพระเอกที่ว่าไร้ซึ่งความรู้สึก ไม่สนใจชีวิตของผู้อื่นนั้น ความจริงกลับไม่ต่างไปจากเด็กน้อยที่ขาดความอบอุ่นผู้หนึ่งเลยด้วยซ้ำ แล้วยิ่งได้รู้จักกันนานขึ้น ไอ้นิสัยชอบกวนโทสะของเจ้าตัวก็ยิ่งมีให้เห็นมากกว่าเดิม จนไป๋เหลียนแทบอยากจะบอกให้นักเขียนรีบเปลี่ยนตัวพระเอกคนใหม่เสียตั้งแต่ตอนนี้เลย ก็ขนาดมือขวาของเจ้าตัวยังดูเย็นชากว่าเสียอีก
ก็เพราะพระเอกที่เยือกเย็นอะไรนั่นมันไม่มีอยู่จริงตั้งแต่แรกแล้วต่างหากล่ะ ไม่อย่างนั้นตอนที่เจ้าตัวอาบน้ำจะได้เรียกให้นางเข้าไปขัดตัวให้ทำไมกัน?
"พี่สาว ข้าจะอาบน้ำแล้ว ช่วยขัดตัวให้ข้าหน่อย"
ชีวิตในการต้องเข้ามาเป็นสาวใช้กึ่งพี่เลี้ยงพระเอกของไป๋เหลียนนับตั้งแต่นั้นมาจึงเต็มไปด้วยเรื่องชวนปวดหัวที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ต้องมีเวลาให้ได้พักสมองกันเลยทีเดียว