สิทธารถะ: หนทางแห่งการรู้แจ้งด้วยตนเอง (Siddhartha)

สิทธารถะ: หนทางแห่งการรู้แจ้งด้วยตนเอง (Siddhartha) คือวรรณกรรมปรัชญาอันงดงามและลุ่มลึกของ เฮอร์มานน์ เฮสเซ นักเขียนผู้ถ่ายทอดการแสวงหาความหมายของชีวิตผ่านถ้อยคำที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังแห่งการใคร่ครวญ
เรื่องราวติดตามชีวิตของชายหนุ่มนามว่า สิทธารถะ ผู้ถือกำเนิดในฐานะพราหมณ์ผู้เปี่ยมด้วยปัญญาและศรัทธา ทว่าในความสมบูรณ์พร้อมนั้นเอง เขากลับรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ไม่อาจเติมเต็มได้ด้วยพิธีกรรม ความรู้ หรือคำสอนที่สืบทอดต่อกันมา สิทธารถะจึงออกเดินทาง เพื่อตามหาความจริงด้วยตนเอง
เส้นทางของเขามิได้เป็นเส้นตรง หากเต็มไปด้วยการเปลี่ยนผ่าน จากนักบวชผู้ละโลกสู่ผู้เสพสุขในโลกีย์ จากผู้แสวงหาความจริงไปสู่ผู้หลงลืมตนเอง และจากความหลงลืมนั้นเอง เขาค่อย ๆ กลับมาพบกับความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
ความลุ่มลึกของ สิทธารถะ อยู่ที่แนวคิดสำคัญว่า "ความรู้" มิอาจถ่ายทอดให้กันอย่างแท้จริงได้ แม้แต่คำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งสิทธารถะได้มีโอกาสพบ ก็ยังไม่อาจแทนที่ประสบการณ์ตรงของการรู้แจ้งได้ เพราะความจริงมิใช่สิ่งที่สามารถรับมา แต่เป็นสิ่งที่ต้องถูกค้นพบด้วยตนเอง
เฮสเซจึงมิได้เขียนเพียงเรื่องราวของการแสวงหา หากเขียนถึงธรรมชาติของการเรียนรู้ของมนุษย์ การเรียนรู้ที่ต้องผ่านทั้งความสุข ความทุกข์ ความหลง และความตื่นรู้ ทุกช่วงชีวิตล้วนเป็นส่วนหนึ่งของหนทาง ไม่มีสิ่งใดสูญเปล่า หากมนุษย์สามารถมองเห็นความหมายของมัน สัญลักษณ์สำคัญในเรื่องคือ "แม่น้ำ" ซึ่งเปรียบเสมือนกระแสแห่งชีวิต ไหลเวียนไม่หยุดนิ่ง และรวมทุกสิ่งไว้ในตัวเอง อดีต ปัจจุบัน และอนาคตมิได้แยกจากกัน หากดำรงอยู่พร้อมกันในความเป็นหนึ่งเดียว ผู้ที่เข้าใจแม่น้ำย่อมเข้าใจชีวิต
สิทธารถะ เรื่องนี้ จึงเป็นมากกว่านวนิยาย มันเป็นการภาวนาในรูปของวรรณกรรม เป็นเสียงกระซิบที่เชื้อเชิญให้ผู้อ่านหันกลับมาฟังเสียงภายในของตนเอง และกล้าที่จะเดินบนเส้นทางของตนเอง แม้เส้นทางนั้นจะเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แม้กาลเวลาจะผ่านไปเกือบร้อยปีแล้ว แต่งานของเฮอร์มานน์ เฮสเซ เล่มนี้ ยังคงเปล่งประกายด้วยความสงบและปัญญา เพราะมันเตือนให้เราตระหนักว่า การรู้แจ้งมิใช่ปลายทางที่อยู่ไกลออกไป หากเป็นสิ่งที่ค่อย ๆ เผยตัวขึ้น เมื่อมนุษย์เรียนรู้ที่จะฟัง เข้าใจ และยอมรับชีวิตอย่างที่มันเป็น

สำนักพิมพ์ไศเลนทร์