ให้ผมลาออกเถอะครับเจ้านาย ผมแค่อยากเป็นตัวประกอบที่ดี

เขาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบฝั่งตัวร้ายเขาไม่ต้องการยุ่งกับวงการนี้อีกเเล้วเลยจะลาออกเเต่ดันสะดุดอากาศไปบังกระสุนเผลอไปกินยาพิษขนาดเดินเล่นยังเผลอไปเจอเจ้านายตัวร้ายคนนี้อีก"คุณชอบผมสินะผมเข้าใจผมหล่อ"

เกิดใหม่เป็นบอดี้การ์ดตัวร้าย... ผมขอลาออกครับ!



ซ่ง รวิภัทร อดีตบอดี้การ์ดมือทองผู้เก่งกาจ (และเงินยังไม่ทันได้ใช้) ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่าง "ตัวประกอบ" ข้างกาย เซอร์เกย์หัวหน้ามาเฟียผู้เป็นตัวร้ายของเรื่อง!

ในชีวิตที่แล้วเขาตายเพราะปกป้องคนอื่น ในชีวิตนี้เขาจึงมีเป้าหมายเดียวคือ "ลาออก" เพื่อหนีชะตาขาดและใช้เงินเกษียณที่หามาอย่างยากลำบาก

แต่โชคชะตาและร่างกายใหม่กลับทรยศเขาอย่างสิ้นเชิง

ไม่ว่าจะตั้งใจยื่นใบลาออกอย่างสุขุม ก็ดัน สะดุดอากาศ ตัวพุ่งไปบังกระสุนให้เจ้านาย! ไม่ว่าจะหลบไปเดินเล่นเงียบ ๆ ก็เผลอ กินยาพิษ เข้าไปอย่างไม่ตั้งใจ!

และทุกความซวยที่เกิดขึ้น... กลับถูก เซอร์เกย์ ตีความไปในทิศทางเดียว

"คุณชอบผมสินะ ผมเข้าใจ ผมหล่อ"

เมื่อบอดี้การ์ดที่ภายนอกสุขุมแต่(ซ่ง) ต้องติดอยู่ในวงวนนรกของเจ้านายสายเซอร์ผู้หลงตัวเองขั้นสุด (เซอร์เกย์) ผู้เชื่อว่าทุกการกระทำของลูกน้องคือการบอกรัก...

ซ่ง รวิภัทร จะใช้ความสามารถระดับบอดี้การ์ดในตำนาน... เพื่อลาออกให้สำเร็จได้หรือไม่? หรือสุดท้ายแล้ว เขาจะต้องยอมเป็นบอดี้การ์ดคู่ใจของตัวร้ายไปจนกว่าจะถึงวันจบของนิยายกันแน่!

...ปืนก็มี เงินก็พร้อม ทำไมแค่ "ลาออก" มันยากขนาดนี้!