วิวาห์รอหย่า (หนังสือเสียง)

: วิวาห์รอหย่า :
เมื่อเธอกับลูกไม่สำคัญ เขาก็ควรปล่อยกันไปเสียที
: : : :

"เธอต้องเป็นตัวแทนของลลิษ" ทิวัตถ์บอกด้วยน้ำเสียงที่เข้มกว่าปกติ แต่สายตายังว่างเปล่าเหมือนเคย
"โปรดตัวเล็กกว่าเธอ" ปรีดิทารู้สึกขมปร่าไปทั้งลำคอ แต่ก็พยายามแจกแจงให้คนตรงหน้าได้หวนคิดสักนิดว่า เธอกับผู้หญิงคนนั้นต่างกัน
"ไม่ติด" ทิวัตถ์ยกไหล่สูง
"เธอขาวกว่าโปรด" หญิงสาวยังพยายามอธิบาย
"แต่ก่อนยังกระเดือกได้" คนใจร้ายเบ้ปากนิดๆ ตาจ้องปรีดิทาก่อนตอบ
"โปรดไม่เหมือนเธอ" เธอยังย้ำพร้อมมองไปทั่วร่างกายของตัวเอง แล้วได้ยินคำย้ำกลับมาให้เจ็บสะท้าน
"ก็ไม่เคยบอกว่าเหมือน ก็แค่ตัวแทนปะวะ" ประโยคท้ายถูกกล่าวออกไปด้วยเสียงหนัก เป็นการยืนยันสถานะอย่างชัดเจน
แค่ตัวแทน

--------------------------------------------------------

"ไปไหม"
"ไปไหนคะ" เธอมองหน้าคุณหมอคนเก่ง
"เดินเล่นริมทะเล" ชายหนุ่มเอียงคอแล้วมองออกไปด้านนอก
"ทำไมชวนโปรด" ฝ่ายหญิงสาวอดจะถามไม่ได้ ไม่รู้เขาอารมณ์ไหนกัน
"แล้วจะให้ชวนใคร รำนำเหรอ" เขาเลิกคิ้วตั้งคำถาม
"จะชวนไหมล่ะคะ โปรดจะไปเรียกให้"
หนนี้ทิวัตถ์ถึงกับถลึงตาใส่ ดูเหมือนการมาเที่ยวทะเลจะทำให้ปรีดิทากลับมาพูดมากขึ้นกว่าเดิม แต่เขาก็ไม่อยากต่อปากต่อคำมากจึงถามซ้ำ
"จะไปไหม"