เมื่อฉันกลายเป็นนางร้ายที่ทุกคนทรยศ

"พริก...ในเมื่อเธอรู้ความจริงหมดแล้วว่าฉันกับแพรรักกัน มันก็ถึงเวลาที่เราต้องหย่ากันซักที เธอควรรีบออกไปจากชีวิตของเราสองคนได้แล้ว อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ!"

"ความดีซื้อความซื่อสัตย์ไม่ได้...และน้ำตาซื้อชีวิตคืนมาไม่ได้เช่นกัน"

#ผัวที่ดีไม่ใช่ผัวเก่าแน่ๆ

นามปากกา นางร้ายที่รัก17

"ผัวชั่ว หลานเลว พี่สาวทรยศ... เตรียมตัวไว้ให้ดี เพราะภริตาเวอร์ชันนี้ 'พริก' ทั้งชื่อและนิสัย!"

สปอย...

"วิน! กล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง วินเป็นสามีพริกนะ!" ภริตาเค้นเสียงถามทั้งน้ำตา "ทำไมถึงทำเรื่องเลวทรามแบบนี้...บอกมาสิว่าทำไม!"

เธอพยายามทรงตัวอย่างเต็มที่ ตอนนี้เหมือนทุกอย่างพุ่งมาเข้ากระแทกเธอเต็มแรง จนเกือบจะล้มลง

"อย่าพูดมากได้ไหมพริก...ออกไปก่อน!" ภวินท์โบกมือไล่ ในขณะที่แพรวากลับยิ้มเหยียดมองน้าสาวของตัวเองที่ยืนอยู่กลางห้อง

แววตาจริงใจที่ภริตาเคยเห็น มันหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงแค่หญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่มีความละลายใจแม้แต่น้อย

"แพร...ทำไมทำกับน้าแบบนี้ เสียแรงที่น้ารักและไว้ใจแพรมาตลอด!"

"โอ๊ย! แกจะมาพล่ามมโนธรรมอะไรแถวนี้ ฉันไม่อยากฟังหรอก นังบ้า!" แพรวาอารมณ์เสียไม่แพ้ภวินท์ เพราะถูกขัดจังหวะการร่วมรักที่แสนร้อนแรง แม้มันจะเป็นครั้งที่สามของคืนนี้แล้วก็ตาม แต่ภวินท์ยังแรงดีไม่มีตก ไม่ว่าจะท่วงท่าไหน เขาก็พร้อมจัดให้ทุกท่า แต่สุดท้ายสวรรค์ก็ล่มกลางคัน เมื่อเมียตัวจริงกลับมา

"แพร...ทำไม" เสียงของภริตาแหบพร่า หัวใจเหมือนถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด คนหนึ่งคือสามีที่เธอหวังจะฝากชีวิตไว้จนแก่เฒ่า ส่วนอีกคนคือหลานสาวที่เธอรักและเอ็นดูเหมือนลูกในไส้

"พริก ออกไปคุยกันข้างนอกเถอะ เดี๋ยวแพรจะลำบากใจเอาได้"

คำพูดนั้นเหมือนตบหน้าภริตาเข้าอย่างจังจนสติแทบหลุด ทั้งที่เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย อยู่กินกับเขามาตั้ง 5 ปี แต่เขากลับแคร์ความรู้สึกของชู้มากกว่าหัวใจของเมียตัวเอง!