เพื่อนสนิทคิดซื่อบื้อ (Idiots to Lovers)

ฝิ่นผ่านเรื่องไข้เลือดออกที่เป็นเรื่องร้ายๆ มาแล้วส่งท้ายปี แต่คนโชคดีต่อให้เหลืออีกสามสิบวินาทีในปีนี้ก็คือคนโชคดีอยู่วันยังค่ำ ฝิ่นคงกำลังจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้ว โดยมีผมที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นพยานรัก



"เป็นแฟนเหรอ"



อีกห้าวินาทีที่เหลือเวลารอให้ฝิ่นตอบ ผมเห็นแววตาวูบไหว คิ้วเรียวที่มักขมวดเข้าหากันเสมอในยามที่เจอโจทย์ยากๆ หากแต่ตอนนี้เป็นโจทย์ชีวิตที่อีกฝ่ายต้องตัดสินใจ ก็อย่างที่มิลค์พูดไว้ว่า "ไม่รักก็ไม่เป็นไรหรือถ้ารักก็ยินดีด้วย มันเป็นเรื่องง่ายๆ ไม่ซับซ้อนอะไร มันอาจมีข้อผิดพลาดอยู่เต็มไปหมดแต่พวกเราคิดว่าบางทีเราอาจถูไถผ่านมันไปได้โดยไม่ช้ำเลือดช้ำหนองสักเท่าไหร่" ผมคิดว่าฝิ่นจะจำได้



แต่ผมก็แอบหวัง ว่าฝิ่นจะจำไม่ได้





"...ตกลงครับ"





ฝิ่นจะรู้สึกแบบที่ผมรู้สึกไหมนะ ในตอนที่ผมบอกมันว่ามีแฟนแล้ว…





ขออย่าให้มันรู้เลย ว่าในตอนนี้ผมรู้สึกอย่างไร