ตัวร้ายอย่างท่านรบกวนอย่ามายุ่งกับนางร้ายอย่างข้า

ทำงานจนตายแต่ดันตื่นมาเป็น ‘นางร้าย’ ในนิยายที่เพิ่งอ่านจบ ในเมื่อได้รับชีวิตใหม่ใครจะยอมกลับไปสู่ขิตแบบเดิม เพราะหมี่ชิงคนนี้จะขอใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย? แต่เหมือนโชคชะตาเล่นตลก ส่งตัวร้ายมาให้นางถึงที่

*************************

"ข้าบอกแล้วว่าไม่ต้องทำ ไปนั่งอยู่เฉย ๆ เลยไป" มือหนาดันร่างบางจอมป่วนให้ถอยห่างจากเตาไฟที่กำลังลุกโชน

"นี่เจ้ากำลังจะบอกว่าข้าทำกับข้าวไม่อร่อยงั้นหรือ" เสวี่ยหมี่ชิงเท้าสะเอวถามอย่างเอาเรื่อง

"ไม่ใช่แค่ไม่อร่อย แต่ข้าวของเครื่องใช้พังหมดแล้ว เหลือดีอยู่ชิ้นเดียวก็คือไอ้ตะหลิวไม้ที่เจ้าเอาไว้ฟาดข้านั่นแหละ ทำไมมันไม่หัก ๆ ไปสักทีนะ" เขาบ่นพลางมองซากความเสียหาย

"เฮ้อ! เลิกบ่นสักทีเถอะเจ้าค่ะ"

"ต่อไปห้ามเข้าครัวอีกนะ ประเดี๋ยวข้าจะออกไปข้างนอก อาจจะกลับมามืด ๆ หากเหงาก็เอาผ้าไปซักหรือรดน้ำแปลงผักรอข้าก็ได้ แต่ห้ามเข้าครัวเป็นอันขาด" เขาออกคำสั่ง ก่อนจะเดินไปจัดระเบียบเสื้อผ้าเตรียมตัวเดินทาง

"รู้แล้วเจ้าค่ะ ๆ บ่นทุกวันยิ่งกว่าตาแก่ที่จวนเสียอีก ไม่ต้องเป็นมันแล้วผัวน่ะ มาเป็นพ่อข้าเลยดีหรือไม่" นางค้อนสายตาถามอย่างประชดประชัน

"หากมีลูกสาวเช่นเจ้า ข้าขอครองตัวไร้ทายาทเสียยังจะดีกว่า"

"พูดดีไปเถอะ เมื่อก่อนนะ ใครกันที่ออดอ้อนขอให้ข้ามีลูกด้วยทุกวัน" นางเบะปากพลางจ้องมองใบหน้าของเขา

"ข้าไปทำเช่นนั้นตอนไหน! อย่ามาใส่ร้ายกันนะ" เขาชะงัก แววตาสั่นไหวครู่หนึ่ง

"ทำเป็นลืมไปได้ ทุกวันยังเดินตามข้าต้อย ๆ จนน่ารำคาญเชียวล่ะ"



*เส้นเรื่องเดียวกับ 'เมื่อจอมมารผู้ยิ่งใหญ่อยากเป็นนางเอกในนิยายน้ำเน่า'*

...ผู้ที่ใช้ IOS ซื้อผ่านหน้าเว็บไซต์หรือผ่านเมพคอยน์ แอนดรอยด์ จะได้ราคาถูกกว่าผ่านแอพค่ะ...