พยัคฆ์ไม่รักนางร้าย

พริกหวานตื่นมาพร้อมกับความทรงจำที่ลบเลือน

เธอลืมทุกอย่างแม้กระทั่งผัวของตัวเอง

สิ่งเดียวที่รู้คือ ‘เธอคือผู้หญิงใจร้าย’

ร้ายถึงขนาดพยายามฆ่*าคนมาแล้ว

ร้ายกับทุกสรรพสิ่งรอบตัว แม้แต่หมายังเกลียด!

ฮือๆ มันใช่เหรอว่ะ! พริกหวานเนี่ยเหรอทำเรื่องแบบนั้น

นอกจากโดนตราหน้าจากคนรอบตัวแล้ว

สามีผู้ควรเป็นที่พึ่งสุดท้ายก็ดันเกลียดเธอมาก

มากขนาดที่โยนเธอออกจากบ้านตั้งแต่วันแรก

ความจำก็หาย ผัวก็ทิ้ง ฮือๆ พริกหวานไม่โอเคเลย

***********

"ผมขอทำงานเงียบ ๆ ถ้าอยากอ่อยหรือก่อเรื่องรออีกสักสองชั่วโมง"

"รอนานขนาดนั้นไม่ไหวหรอก แค่คุยกันทำไมต้องรอด้วย พริกเป็นเมียนะไม่ใช่ลูกน้อง"

"ความจำเสื่อมไม่ได้หมายความว่าจะเรียกร้องอะไรก็ได้นะพริก นึกให้ดีเราแต่งงานกันเพราะอะไร"

"เพราะรักกันกัน" มันมีเหตุผลอื่นด้วยเหรอ

"ขออธิบายอีกครั้ง เรากำลังจะหย่ากัน ฉะนั้นไม่ต้องมาตามติดเพราะผมยังยืนยันคำเดิม เราจะหย่ากันหลังจากที่คุณหายดี"