รอยที่ไม่มีในสำนวน

คดีการตายของอัยการคนหนึ่งในที่จอดรถ ดูเหมือนจะจบลงด้วยคำว่า "หัวใจวาย"
หากไม่มีร่องรอยเล็ก ๆ ที่ไม่ควรมีอยู่ในสำนวน

เมื่อความจริงที่ถูกบันทึกไว้เริ่มไม่ตรงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
อัยการผู้เชื่อในหลักฐาน กับแพทย์นิติเวชผู้มองเห็นรายละเอียดที่คนอื่นมองข้าม
จึงต้องร่วมกันเปิดคดีที่ "เรียบร้อยเกินไป"

ยิ่งเข้าใกล้คำตอบมากเท่าไร
พวกเขายิ่งพบว่าอันตรายที่สุด
อาจไม่ใช่คนที่ลงมือฆ่า

แต่คือความจริงบางอย่าง
ที่ไม่มีวันถูกเขียนไว้ในสำนวนตั้งแต่แรก

เรื่องย่อ (***ไม่สปอยล์ ***)

คดีการเสียชีวิตของสมศักดิ์ พูนทรัพย์ อัยการอาวุโสในที่จอดรถของศาล
ดูเหมือนจะเป็นเพียงการตายตามธรรมชาติที่สามารถปิดสำนวนได้อย่างรวดเร็ว
หากไม่มีรายละเอียดเล็กน้อยบางอย่างที่ทำให้ข้อสรุปนั้นเริ่มสั่นคลอน

เมื่อแพทย์นิติเวชพบร่องรอยที่ไม่ควรมี
และอัยการผู้รับผิดชอบคดีเริ่มตั้งคำถามกับสิ่งที่ถูกบันทึกไว้
ทั้งสองจึงต้องร่วมกันตรวจสอบคดีที่ดู "สมบูรณ์แบบ" เกินไป

การสืบสวนค่อย ๆ เปิดเผยความเชื่อมโยงกับคดีในอดีต
หลักฐานที่ดูแน่นหนาอาจไม่ใช่ความจริงทั้งหมด
และสิ่งที่ไม่ถูกเขียนไว้ในสำนวน อาจสำคัญยิ่งกว่าสิ่งที่ถูกบันทึก

เมื่อความจริงเริ่มมีราคา
พวกเขาต้องเลือกระหว่าง "สิ่งที่พิสูจน์ได้"
กับ "สิ่งที่รู้ว่าเป็นความจริง"

เพราะในบางคดี
สิ่งที่อันตรายที่สุด
ไม่ใช่การฆาตกรรม

แต่คือระบบที่ทำให้มันดูเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นเลย