หวงรัก

ห้องสลัวเงียบสนิท มีเพียงเสียงลมหายใจถี่เร่งหลังความร้อนแรงที่เพิ่งผ่านพ้น ร่างสูงใหญ่ของ ปริญ ยังคงทาบทับเหนือร่างบางที่นอนหอบไหวบนเตียงกว้าง ดวงตาคมกริบที่ใครต่อใครหวาดกลัวในห้องประชุม บัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยไฟปรารถนาที่เขาพยายามกดไม่อยู่
"เรื่องนี่จะไม่เกิดขึ้นอีกและอย่าคิดจะรักฉัน" เสียงทุ้มเย็นจัด ฟังเหมือนคำสั่ง แต่กลับสั่นพร่าด้วยแรงโหยหาที่ปฏิเสธไม่ได้
คริมา เม้มริมฝีปากแน่น ข่มความสั่นสะท้านที่แล่นไปทั่วทั้งร่าง เธอพยายามทำเป็นไม่สะทกสะท้าน แต่แววตาลึก ๆ กลับเผยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ ยิ่งเธอหลบ เขากลับยิ่งกดตรึงข้อมือเล็กลงกับที่นอนแน่นกว่าเดิม
ใบหน้าคมโน้มต่ำลงจนปลายจมูกแทบเสียดสีกัน ริมฝีปากร้อนจัดหมายจะครอบครองซ้ำอีกครั้ง แต่เธอฝืนเบือนหน้าหนี น้ำเสียงสั่นพร่าเอื้อนเอ่ยทั้งที่หัวใจแทบแตกสลาย
"คุณปริญค่ะ ครีมขอให้คุณช่วยทำอย่างที่พูดด้วยค่ะ"
เสียงนั้นเต็มไปด้วยความขัดแย้งผลักไสในคำพูด แต่สั่นไหวในสายตา ทำให้เขาหัวเราะต่ำในลำคอ ดวงตาคมเข้มฉายแววปราถนาชัดเจน
อย่าคิดจะรักฉัน และอย่าคิดจะรักคนอื่นด้วยเช่นกัน นี่คือสิ่งที่เขาคิด