ทะลุมิติมาเป็นคู่นอนของเสี่ย

'พิชฌา' คุณหมอสาวถูกคู่หมั้นทรยศจนถึงแก่ความตาย วิญญาณของเธอกลับไม่ได้ไปนรกหรือสวรรค์ แต่ดันมาเข้าร่าง 'ชีวา' พีอาร์สาวสุดแซ่บที่เป็นเด็กของมาเฟียทรงอิทธิพลอย่าง 'เสี่ยเปรม'

-----------------------------

"เธอเป็นบ้าอะไรอีกชีวา เด็กปลอดภัยเธอก็ควรจะดีใจสิ หรือว่าอยากจะเรียกร้องเงินเพิ่ม"

พิชฌาถอนหายใจยาวเหยียด

"เงินน่ะอยากได้ค่ะ แต่ตอนนี้อยากได้พาราเซตามอลมากกว่า รบกวนเงียบๆ สักสามนาทีนะคะ คนท้องกำลังใช้ความคิดประมวลผลชีวิตอันบัดซบอยู่ค่ะ"

เสี่ยเปรมถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อถูกผู้หญิงที่ปกติเอาแต่บีบน้ำตาและหวาดกลัวเขาสั่งให้หุบปาก

หมอก้องที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างมาเฟียหนุ่มกับคนไข้สาวแอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะค่อยๆ ก้าวถอยหลังเตรียมชิ่งหนี

"เอ่อ... ถ้างั้นผมขอตัวไปสั่งยาพาราเซตามอลให้ก่อนนะครับ เชิญตามสบายครับ" หมอก้องค้อมศีรษะแล้วรีบสับเท้าออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วราวกับกลัวลูกหลง

"ตกลงเธอจะเอายังไงชีวา สมองกระทบกระเทือนจนลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันเป็นใคร ถึงได้กล้ามาต่อปากต่อคำ แถมยังสั่งให้ฉันเงียบอีก" เสี่ยเปรมกดเสียงต่ำอย่างข่มขู่ตามสไตล์ผู้ทรงอิทธิพล

พิชฌาลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง ปรายตามองชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า

"คุณคือเสี่ยเปรม ผู้ชายที่ขับรถสปอร์ตปาดหน้าชาวบ้านไปทั่วจนน่าส่งไปอบรมวินัยจราจรใหม่ และถ้าฉันเดาไม่ผิดจากบริบทแวดล้อม... คุณก็น่าจะเป็นเจ้าของอสุจิที่กำลังฝังตัวเจริญเติบโตอยู่ในมดลูกของฉันตอนนี้ ถูกต้องไหมคะ"

เปรมถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองกับศัพท์ชีววิทยาที่หลุดออกมาจากปาก ปกติผู้หญิงคนนี้มีแต่จริตจะก้านยั่วยวน แต่วันนี้กลับมาพูดเรื่องอสุจิกับมดลูกหน้าตาเฉยราวกับกำลังอ่านตำราเรียน

"พูดจาอะไรของเธอ หน้าไม่อาย" ชายหนุ่มว่าพลางขมวดคิ้ว

"หน้าไม่อายตรงไหนคะ นี่มันศัพท์ทางการแพทย์พื้นฐานระดับมัธยมต้นค่ะเสี่ย" พิชฌาลืมตาทั้งสองข้างแล้วยันตัวขึ้นนั่งพิงพนักเตียงให้ถนัดขึ้น

"ในเมื่อเรามีตัวอ่อนเป็นพยานรัก... หรือพยานความผิดพลาดก็แล้วแต่ เราก็ควรมาตกลงเรื่องค่าเสื่อมสภาพร่างกาย ค่าเสียโอกาสทางอาชีพ และกองทุนการศึกษาบุตรกันอย่างเป็นทางการค่ะ"

"ค่าเสื่อมสภาพร่างกายงั้นเหรอ" เสี่ยเปรมทวนคำเสียงหลง ความพยายามที่จะรักษามาดขรึมเริ่มสั่นคลอน

"ใช่ค่ะ การตั้งครรภ์ทำให้แคลเซียมในกระดูกลดลง ผิวพรรณแตกลาย ฮอร์โมนสวิง เสี่ยงต่อภาวะเบาหวานและครรภ์เป็นพิษ ยังไม่นับรวมอาการปวดหลังล่างที่ฉันต้องเผชิญในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า" หมอสาวร่ายยาวเป็นชุดด้วยสีหน้าจริงจัง

"ในฐานะที่คุณเป็นผู้มีส่วนร่วมห้าสิบเปอร์เซ็นต์ในการสร้างตัวอ่อนนี้ คุณต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายดูแลรักษาร่างกายของฉันทั้งหมด"

คนถูกเรียกเก็บเงินค่าเสื่อมสภาพร่างกายถึงกับพูดไม่ออก เขาเคยมองว่าชีวาเป็นแค่ผู้หญิงหน้าเงินที่เกาะเขากินไปวันๆ แต่วิธีการไถเงินแบบยกสถิติทางการแพทย์มาอ้างอิงนี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

"เธอคิดจะมาไม้ไหนกันแน่ชีวา หวังจะใช้เด็กในท้องมาจับฉันเพื่อกอบโกยสมบัติสินะ" เสี่ยเปรมแค่นยิ้มหยัน

"เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้พิศวาสอะไรเธอ ที่เรื่องมันบานปลายจนท้องขึ้นมาก็เพราะเธอแอบจัดฉากวางยาฉันไม่ใช่หรือไง"

พิชฌาชะงักไปสามวินาที

สมองเริ่มปะติดปะต่อวีรกรรมของเจ้าของร่างเดิม

อ๋อ... ชีวาคนเก่าคงอยากรวยทางลัดเลยไปวางยาจับมาเฟียเข้าสินะ แผนการคลาสสิกของละครหลังข่าวจริงๆ

"อดีตก็คืออดีตค่ะเสี่ย การรื้อฟื้นประวัติศาสตร์ไม่ได้ช่วยให้ตัวอ่อนในท้องฝ่อไปเองได้นะคะ" พิชฌาตอบกลับหน้าตายพร้อมกับแบมือออกไปตรงหน้ามาเฟียหนุ่ม

"สรุปว่าค่าฝากครรภ์แพ็กเกจพรีเมียม ค่าอาหารบำรุง และค่าชดเชยความเสี่ยงทางสุขภาพ เสี่ยจะจ่ายเป็นเงินสด เช็ค หรือโอนเข้าบัญชีดีคะ ทางที่ดีขอเป็นเงินสดนะคะ พอดีช่วงนี้ฉันความจำสั้นค่ะ เลยลืมเลขไปหมดแล้ว"

"ห้ะ??"

-----------------------------

 WARNING 
เนื้อหาในเรื่องเกิดจากจินตนาการของไรต์เพียงเท่านั้น อาจมีคำพูดหยาบโลนหรือพฤติกรรมต่ำทรามของตัวละคร ไม่เหมาะแก่ผู้ที่จิตใจบอบบาง ขอคนที่รับได้ มีฉากบนเตียง เนื้อหาติดเรท รวมไปถึงการใช้ความรุนแรง และความบิดเบียวของตัวละครค่อนข้างเยอะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

#นิยายเรื่องนี้เหมาะกับผู้ที่บรรลุนิติภาวะแล้ว