พ่ายแค้นเสือปาน

นิยายวาย : พ่ายแค้นเสือปาน(mpreg)
ดราม่า นายเอกธงแดง พระเอกธงดำ ไม่ใช่นิยายรักหวานซึ้ง
ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ จบดีมีความสุขค่ะ
คำเตือนก่อนซื้อ ใครไม่ใช่สายธงดำผ่านก่อนนะคะ เรื่องนี้ โหด เลว แรงค่ะ
มีการใช้ภาษาและการกระทำรุนแรง ไม่เหมาะกับเด็กอายุต่ำกว่า 18+

"อดีตเสือที่เคยยิ่งใหญ่ แต่วันนี้ชีวิตไม่ต่างอะไรกับกะหรี่ในซ่อง"

ปานหันไปมองจันที่นอนงอตัวมือกดท้องแน่น น้ำตายังไหลเงียบ ๆ ภาพนั้นกลับทำให้โทสะในใจเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง
เขาก้าวเข้าไปใกล้ก้มลงมองด้วยสายตาแข็งกร้าว
"ถ้าเมื่อไหร่มึงมีลูกกูจะควักมันออกมาทำลูกกรอกไอ้จัน"

...

เสียงหลุดออกมาอย่างตกใจ กลิ่นคุ้นเคยปะทะเข้ามาจนหัวใจเขากระตุกวูบ จันเบิกตาขึ้นทันที
"ไอ้ปาน..." เขาผลักอกอีกฝ่ายแรง ๆ พยายามดิ้นหนี
"ปล่อยกู!" แต่แรงของเขาเหมือนสูญเปล่า ปานกดเขาไว้แน่น แขนแข็งแรงตรึงร่างจันเข้ากับลำต้นไม้ด้านหลังจนขยับแทบไม่ได้ สายตาคมกริบจ้องลงมาใกล้เกินไป
"หนีเก่งดีนี่" เสียงทุ้มต่ำเย็นเฉียบจนเหมือนน้ำเย็นราดลงกลางอก จันกัดฟันแน่นหายใจแรงเพราะแรงกดนั้น
"กูไม่ได้หนี" เขาสวนกลับทันทีแม้เสียงจะสั่นเล็กน้อย
"งั้นกูก็มาเอาของของกูคืน" ปานหัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงนั้นไม่ใช่ความขำแต่มันเหมือนเยาะเย้ย
"ของมึง?" เขาทวนคำช้า ๆ ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจร้อนรดแก้มจัน
"มึงเป็นของกู" น้ำเสียงหนักแน่นเหมือนเป็นความจริงที่เปลี่ยนไม่ได้ จันสะบัดหน้าหนีทันที
"กูแต่งงานแล้ว" เขาพูดออกไปตรง ๆ ทั้งที่หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
คำพูดนั้นทำให้ปานหยุดนิ่งไปเสี้ยววินาทีจริง ๆ ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ
"แต่ง" เขายิ้มมุมปากสายตาเย็นเฉียบยิ่งกว่าเดิม
"แล้วไง?" เขากดเสียงต่ำลง
"ลูกในท้องมึงก็ของกู ไอ้ตัวเล็กนั่นก็ลูกกู" ทุกคำเหมือนมีดกรีดลงตรงใจ
จันนิ่งไปครู่หนึ่งเหมือนคำพูดนั้นแทงเข้าไปลึกกว่าที่คิด
แต่ไม่นานเขาก็เงยหน้าขึ้นมองกลับ สายตาแข็งขึ้นอย่างชัดเจน
"ลูกคนต่อไป…" เขาเอ่ยช้า ๆ เหมือนตั้งใจเลือกคำ
"…อาจจะไม่ใช่ของมึง"