Flirt or Friendly โสด จีบได้ แถมฟรีลักยิ้ม

‘ป๋วย’ เด็กศิลปกรรมปี 3 ผู้มีลมหายใจเข้าเป็นกลิ่นสีอะคริลิคและลมหายใจออกเป็นเดดไลน์
ชีวิตของเขาควรจะวนเวียนอยู่แค่กับเฟรมผ้าใบและงานส่งอาจารย์ ถ้าไม่ใช่เพราะ ‘บั๊ก’ ตัวใหญ่ในระบบชีวิตที่ชื่อว่า ‘เมฆ นภทีป์’

จู่ๆ อดีตเดือนวิศวะ ที่เคยคุยกันแทบนับคำได้ ก็เริ่มพาตัวเองเข้ามาอยู่ในวงโคจรชีวิตเขาอย่างน่าประหลาด
...เดี๋ยวก็ซื้อข้าวมาฝาก ...เดี๋ยวก็มานั่งเฝ้าตอนทำงาน ...เดี๋ยวก็คอยเช็ดหน้าเช็ดตาให้เหมือนพ่อดูแลลูก
การกระทำที่ชวนให้ใจเต้นแรง และชวนให้เพื่อนประสาทแดก เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ท่ามกลางเสียงเชียร์ของคนทั้งคณะที่ดูออกกันหมดว่า "เขามีใจ"
มีแต่ป๋วยคนเดียวนั่นแหละที่ยังคงคอนเซปต์ ‘ทองไม่รู้ร้อน’ และมองโลกในแง่ดี (เกินเหตุ) ว่า...
"อ๋อ... มันเป็นคนเฟรนลี่ นิสัยดีแบบนี้กับทุกคนแหละมั้ง?"

พบกับปฏิบัติการรุกเงียบ (แต่กินเรียบ) ของหนุ่มวิศวะหน้านิ่ง กับความซื่อบื้อระดับตำนานของเด็กศิลป์หน้ามึน
งานนี้ใครจะหมดความอดทนก่อนกัน ระหว่าง ‘คนจีบ’ ที่รุกจนแทบจะสิงร่าง กับ ‘คนโดนจีบ’ ที่คิดว่าเขาแค่เป็นเพื่อนที่ดี!

+++++++++++++++++++++

"ลืมกินข้าวอีกแล้ว" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ
"เฮ้ย... มึงรู้ได้ไงวะ?"
เมฆไม่ตอบ ร่างสูงเพียงแค่โน้มตัวลงมาใกล้ จนป๋วยเห็นแพขนตายาวของอีกฝ่ายชัดเจน ฝ่ามือหนาเอื้อมมาแตะที่แก้มของเขา ปลายนิ้วโป้งอุ่นจัดปาดคราบสีที่เลอะอยู่ออกให้อย่างแผ่วเบา สัมผัสสากระคายจากปลายนิ้วของอีกฝ่ายทำเอาผิวแก้มเขาร้อนวาบขึ้นมาแปลกๆ การกระทำนั้นรวดเร็ว แต่ทว่ากลับอ้อยอิ่งในความรู้สึกของป๋วย
"เลอะเทอะอีกแล้ว... ตัวเล็ก"
ป๋วยนั่งกะพริบตาปริบๆ อยู่สองวินาที สัมผัสอุ่นๆ ยังวนเวียนอยู่บนแก้ม ก่อนจะหันไปหัวเราะแก้เก้อ
"เห็นปะ... กูบอกแล้วว่ามันแค่เฟรนลี่ เช็ดหน้าให้เพื่อน ปกติจะตาย"

+++++++++++++++++++++

"มึงไม่ไปนั่งโต๊ะอื่นเหรอ ว่างตั้งเยอะ"
ป๋วยถามลองเชิง ทั้งที่จริงๆ ในช่วงเวลานี้จะหาโต๊ะว่างนั้นเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เมฆวางแก้วน้ำลงตรงหน้าป๋วย พลางนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วเท้าคางมอง
"ไม่ชอบโต๊ะอื่น"
"เรื่องมากนะมึง"
"ชอบโต๊ะนี้... วิวสวย"
ป๋วยชะงักช้อนที่กำลังจะตักข้าว

วิวสวยพ่อง... ข้างหลังกูเป็นถังขยะ!

+++++++++++++++++++++

- เนื้อหาตอนหลักจำนวน 28 ตอน (รวมบทนำ)
- ตอนพิเศษ 7 ตอนค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ ถ้าชอบเรื่องนี้รบกวนกดดาวให้กำลังใจกันหน่อยนะคะ