รักร้ายของนายพี่ว้าก

"ถ้าไม่ลง ก็กลับไป" ฉันลงจากรถแล้วรีบสาวเท้าเดินตามเขาเข้ามาในลิฟต์ เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้น 20

พี่นักรบเดินนำเข้ามาในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาเข้มสลับเทาอ่อนอย่างลงตัวและน่าค้นหา

"ถอดเสื้อผ้าแล้วขึ้นเตียง" เขาพยักพเยินหน้าไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ในห้อง ประโยคคำสั่งธรรมดากลับดังก้องในหัวฉันอยู่อย่างนั้นพร้อมกับหัวใจหล่นวูบตกไปที่ตาตุ่ม

"พี่นักรบคะ เอ่อ คือว่า…" เม้มปากแน่นมองเขานิ่งๆใบหน้าบ่งบอกถึงความกังวล เพื่อแม่ปุยเมฆ "หนูขอค่าพรหมจรรย์ 5 แสนค่ะ"

"ฮึ! ใจกล้าดีนิ ถามหน่อย คิดว่าแค่เส้นบางๆเส้นเดียวมันมีค่ามากขนาดนั้นเลยเหรอ"