กุมารมังคุด

การเดินทางกลับมาที่บ้านลุงเฒ่าอีกครั้งของสุเทพ (โดยมีหอมเป็นผู้ติดตาม) เพื่อเก็บตัวอย่างเพิ่มเติม ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดเสียแล้ว เมื่อไปเก็บตัวอย่างที่บ้านหลังแรก กลับเจอผีอาละวาดจนเจ้าของบ้านเกือบตาย ซ้ำเรื่องเล่าของเจ้าของบ้านก็ดูแปลก ๆ ยังไม่พอ เทียม ลูกชายของลุงเฒ่าที่มาทำสวนต่อ ก็กำลังเจอปัญหาหนักอกกับลูกคนแรก

ทีนี้ หอมกับสุเทพ จะคลี่คลายปัญหาทั้งสองเรื่องได้หรือไม่ ต้องติดตาม
"....แต่กรรมมันก็ตามทันป้ากับลุงจนได้"
"กรรมอะไรหรือคะป้า" มะลิลาซักอย่างสนใจ
"ก็ที่ป้าชิงสุกก่อนห่าม หนีตามลุงแกมา ทำให้พ่อแม่เสียใจน่ะซี" ป้าเผื่อนเน้นคำ....
????
"หนูคนหนึ่งละ ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยพี่เทียม" มะลิลารีบพูดขึ้นเสียงขึงขัง "เดี๋ยวนี้ นักศึกษาที่เป็นแฟนกัน มาอยู่กินกันก่อนแต่งถมเถไป ที่เลิกกันไปก็มาก ที่เขาอยู่กันยืดก็มี ถ้าเป็นอย่างป้าแกว่า พวกนี้ก็ต้องมีอันเป็นไปหมดสิพี่"
????
"ถ้าคิดจะเอาความยิ่งใหญ่มาข่มให้ฉันกลัวละก็ เสียใจ เชิญกลับไปเถอะ แต่ถ้าคิดจะมาคุยกับฉันก็ควรจะรู้จักในเกียรติคนอื่น ลดตัวลงมาคุยในแบบตัวเท่า ๆ กัน อย่าทำตัวใหญ่โตคับฟ้า มองไม่เห็นหัวคนอื่นแบบนี้ รู้จักไหมคำว่ามารยาทน่ะ"
"อีหนู ไปพูดอย่างนั้น เดี๋ยวกุมภัณฑ์มันเอากระบองฟาดหัวแบะหรอก รีบมาซ่อนในบ้านเร็ว เข้ามาๆ" เสียงผีเรือนร้องเตือนเธอด้วยเสียงสั่นสะท้าน บ่งถึงความกลัวอย่างที่สุด แต่นั่น ย่อมไม่ใช่หอมอย่างแน่นอน
"ทำไมจะต้องไปกลัวให้มันได้ใจ" หอมเอ่ยอย่างอาจหาญ "เวียนว่ายในวัฏสงสารเหมือนกัน อยู่ภายใต้กฎไตรลักษณ์เหมือนกัน ไม่มีใครใหญ่กว่ากันหรอก"
????