ภรรยาที่ท่านโหวไม่อยากได้

ในเมื่อเป็นสตรีแสนดีแล้วไม่มีผู้ใดเห็นค่า นับจากนี้นางก็ขอใช้ชีวิตอย่างอิสระเพื่อตนเอง

.

.

.

"จวนโหวเป็นของท่าน ท่านโหวปรารถนาสิ่งใดก็ย่อมทำได้ตามใจชอบ ไม่จำเป็นต้องมาถามไถ่ความเห็นจากข้า หากท่านต้องการรับสตรีเข้ามาเป็นอนุภรรยา ข้าในฐานะฮูหยินเอกก็พร้อมที่จะจัดการเตรียมห้องหอและดูแลความเรียบร้อยให้ เพื่อให้ท่านโหวได้เสพสุขอย่างสำราญใจ"

คำตอบที่ราวกับมีดปลายแหลมกรีดลงบนกลางใจของเซียวมู่ไป๋ ความเย็นชาที่ไม่แยแสต่อสิ่งใดของนางทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาจ้องมองใบหน้างดงามที่ดูห่างเหินและแปลกตาราวกับคนแปลกหน้า สตรีตรงหน้าไม่ใช่ฮูหยินที่คอยเดินตามหลังเขาอย่างเชื่อฟังอีกต่อไปแล้ว นางไม่ใช่ภรรยาที่เอาแต่ก้มหน้ายอมรับความอยุติธรรม ไม่ใช่สตรีที่รอคอยเศษเสี้ยวความเมตตาจากเขาดังเดิม ดวงตาที่เคยทอดมองเขาด้วยความเทิดทูนรักใคร่ บัดนี้กลับมีเพียงความว่างเปล่าและปลงตก