เมื่อข้าต้องสวมจริตนางจิ้งจอก

เ มื่ อ ข้ า ต้ อ ง ส ว ม จ ริ ต น า ง จิ้ ง จ อ ก

"ท่านอ๋อง... หากท่านจะมองข้าด้วยสายตาเช่นนั้น
สู้ ‘กิน’ ข้าเข้าไปเลย เสียยังจะดีกว่า!"


โปรย :

นางคือ ‘จอมลวงโลก’ ที่ฮองเฮาส่งมาเพื่อทำลายเขา
เขาคือ ‘แม่ทัพไร้พ่าย’ ที่เกลียดชังความหลอกลวงเป็นที่สุด!

เมื่อความตายของครอบครัวแขวนอยู่บนปลายจมูก
ซูเยว่ จึงต้องงัดทุก ‘จริตจิ้งจอก’
มาโปรยเสน่ห์ใส่ เยี่ยนชินอ๋อง
พระสวามีที่อยากฆ่านางวันละสามเวลา

แต่ใครจะคาดคิด... ว่าภายใต้ความดุดันเย็นชา
กลับซ่อนพยัคฆ์หนุ่มที่ ‘หวงเมีย’ ยิ่งกว่าชีวิต!

สามีที่ประเสริฐที่สุด...
คือสามีที่รู้ว่าเมียหลอก แต่ก็ยังเต็มใจให้หลอก
และพร้อมจะประกาศศึก ล้างบางวังหลัง...
เพื่อปกป้องนางเพียงผู้เดียว!


บอกกล่าว :
• พระเอกธงแดงจ๋า : ดิบ-เถื่อน หึงโหด
แต่สุดท้าย... จากหมาป่า กลายเป็น หมาโบ้สุดๆ
• นางเอกสายอ่อย : งานยั่วยวนนางถนัด งานขโมยหัวใจนางจัดให้
• เนื้อหา : ปมไม่เยอะ อ่านเอาสนุก
• ฉากอุ่นเตียง : ร้อนแรงสะเทือนเลื่อนลั่น (ไม่ไหวอย่าฝืน!)
• ความพระ-นาง : สายดุ vs สายอ่อย เคมีเข้ากันสุดๆ
• ความดราม่า : กลมกล่อมครบรส หัวเราะร่าน้ำตาริน ซดมาม่าสะเทือนไตพอกรุบกริบ แต่รับประกันตับไม่พังแน่นอน!!! (จบสุขนิยม)
• ความคุ้มค่า : 80 ตอนหลัก + 6 ตอนพิเศษเน้นๆ พิเศษใส่ไข่ ^_^ ในราคาโปร 139.- คุ้มสุดๆ กับ 112,000 กว่าคำ จากราคาปก 379.- ขายเอาสังคมสุดๆ เพราะอยากให้ทุกคนได้อ่านนิยายสนุกๆ (โหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนน้า 15 ตอนจุกๆ)
• หากชื่นชอบฝากเก็บเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจ กดติดตามสำนักพิมพ์ คอมเม้นต์ให้กำลังใจกันได้ค่ะ
• ราคาเท่ากันทั้ง iOS และ หน้า Web จัดตามที่สะดวกได้เลยค่ะ
• สุดท้ายขอให้ทุกท่านสนุกกับอ๋องหมาป่าและจิ้งจอกน้อย

ไหว้รอบทิศย่อเข่าเก้าชั้นค่ะ ^_^
จือจื่อฮวา (栀子花)


ตัวอย่าง : 1

"เจ้าอยากตายนักหรือ... ถึงได้กล้าบุกรุกเข้ามาถึงห้องนอนข้า"

น้ำเสียงทุ้มต่ำ ที่แฝงไปด้วยไอสังหารดังขึ้นจากเบื้องหลังม่านมุกที่สั่นไหวเล็กน้อย ซูเยว่สะดุ้งสุดตัว ร่างทั้งร่างแข็งค้างราวกับถูกสาป หัวใจที่เคยเต้นระรัวคล้ายหยุดทำงานไปชั่วขณะ
เสียงน้ำกระเพื่อมเบาๆ ดังตามมา พร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากมุมมืด...
เยี่ยนจิ่งซาน ในสภาพที่มีเพียงอาภรณ์สีแดงตัวบางสวมใส่อย่างหมิ่นเหม่ เส้นผมยาวเปียกชื้นทิ้งตัวลงบนแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นพาดผ่าน ประดุจลวดลายแห่งเกียรติยศที่ดุดัน
เขาเดินเข้ามาใกล้นางที่ยืนหันหลังให้เขาอย่างช้าๆ แต่ละย่างก้าวเงียบเชียบ ทว่าหนักแน่นประดุจหมาป่าที่ต้อนเหยื่อให้เข้ามุม แววตาคมกริบวาวโรจน์ในความสลัว จ้องมอง ‘หัวขโมย’ สาวที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าโต๊ะทรงงานของเขา

"หรือว่า... ห้องพักที่ข้าจัดให้มันไม่อุ่นพอ เจ้าถึงได้คิดจะมา ‘อุ่นเตียง’ ให้ข้าถึงห้องนอนในยามวิกาลเช่นนี้?"

...............................................................................................

ตัวอย่าง : 2

เยี่ยนจิ่งซาน รู้สึกเหมือนเลือดในกายสูบฉีดผิดจังหวะ ปลายนิ้วเรียวที่เขี่ยผ่านสายรัดเอวของเขานั้นเย็นเชียบ ทว่ากลับให้ความรู้สึกเหมือนกองไฟที่ลุกลาม แววตาออดอ้อนของสตรีตรงหน้าดูไร้เดียงสา แต่การกระทำกลับช่ำชองจนเขานึกอยากจะบีบคอนางให้รู้แล้วรู้รอด
"ถอนมือโสโครกของเจ้าออกไป" เขาคำราม พยายามคว้าข้อมือเล็กนั้นไว้ แต่ซูเยว่กลับจงใจเบียดกายเข้าหาจนความอบอุ่นที่แนบชิดทำเอาคำพูดของเขาขาดช่วงไป
"โสโครกหรือเพคะ?" นางทวนคำพลางเอียงคอทำตาใส
"แต่เมื่อครู่... ท่านอ๋องเพิ่งจะทำพิธีรับหม่อมฉันเข้าสกุล เยี่ยนอย่างเต็มภาคภูมิต่อหน้าบรรพชนนะเพคะ หากหม่อมฉันโสโครก แล้วท่านที่ยืนอยู่ตรงนี้มิกลายเป็น... สามีของสตรีที่โสโครกหรอกหรือ?"
"เจ้า!"

...............................................................................................

ตัวอย่าง : 3 เมื่ออ๋องหมาป่า... กลายเป็นหมาโบ้

ณ ตำหนักหย่งชาง ที่เคยเงียบสงัดและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของอำนาจ บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นส้มจี๊ดและสมุนไพรบำรุงครรภ์
องค์รัชทายาทเยี่ยนจิ่งซานในฉลองพระองค์สีม่วงเข้ม ทรงประทับนั่งอยู่บนพรมหนาข้างเตียงกว้าง... แต่สิ่งที่ทำเอาเหล่านางกำนัลที่แอบมองอยู่ต้องขยี้ตา คือภาพที่หัตถ์แกร่งซึ่งเคยถือกระบี่สังหารศัตรูนับหมื่น กำลัง ‘นวดเท้า’ ให้พระชายาอย่างเบามือที่สุด
"เยว่เอ๋อร์... แรงไปหรือไม่? หรือเจ้าอยากให้ข้าเน้นตรงไหนอีก"
ซูเยว่ที่นอนเอกเขนกอยู่บนหมอนอิงขนนก ย่นจมูกเล็ก น้อยพลางสะบัดหน้าหนี น้ำตาคลอ
"หม่อมฉันเหม็นกลิ่นเครื่องหอมบนตัวท่านพี่ ออกไปห่างๆ หน่อยได้ไหมเพคะ"
คำพูดเพียงประโยคเดียวทำเอา ‘หมาป่าหนุ่ม’ หน้าเสียจนเกือบจะหูตก เยี่ยนจิ่งซานรีบถอยห่างออกมาสามก้าวทันที
"ได้ๆ ข้าจะไปอาบน้ำใหม่เดี๋ยวนี้... แต่เจ้าหยุดร้องไห้ก่อนได้ไหม ยอดรักของข้า ใจข้าจะขาดรอนๆ แล้ว"
สาเหตุที่รัชทายาทผู้เยือกเย็น ลนลานจนทำตัวไม่ถูกขนาดนี้ ก็เพราะตั้งแต่นางจิ้งจอกน้อยตั้งครรภ์ อารมณ์ของนางก็แปรปรวนยิ่งกว่าดินฟ้าอากาศใจกลางพายุหิมะ โดยเฉพาะความปรารถนาในรสชาติอาหารที่ทำเอาคนทั้งวังหลวงต่างหัวหมุน
"หม่อมฉัน... หม่อมฉันอยากกิน ‘ลูกท้อน้ำผึ้ง’ จากชายแดนเหลียนโจวเพคะ" ซูเยว่เริ่มสะอื้นไห้
"แต่ตอนนี้มันนอกฤดูกาล... หม่อมฉันรู้ว่ามันลำบาก แต่ลูกในท้องบอกว่าอยากกินเหลือเกินเพคะ"
เมื่อเห็นน้ำตาของเมียรัก เยี่ยนจิ่งซานก็ลืมสิ้นซึ่งเหตุผลทั้งปวง

#นิยายจีนโบราณ #พระเอกธงแดง #หมาโบ้ #นางเอกสายอ่อย
#ท่านอ๋อง #หึงโหด #ดราม่ากรุบกริบ #คลั่งรัก