หอมกลิ่นบุปผา เล่ม 2 (จบ)

เหมยอิง หญิงสาวชาวบ้านปากร้ายที่จำต้องใช้ยางไม้พอกหน้าเป็นปานดำเพื่ออำพรางโฉมหน้าที่แท้จริงและปกป้องตนเองจากภัยคุกคาม วันหนึ่งนางบังเอิญไปพบชายหนุ่มบาดเจ็บสาหัสปางตายอยู่ตีนเขาจึงจำใจแบกเขากลับมารักษาและตั้งชื่อให้ว่า อาสือ บุรุษผู้นี้ดวงตามืดบอดและอ้างว่าสูญเสียความทรงจำ

แต่สัญชาตญาณและสัมผัสของเขากลับเฉียบแหลมเกินคนธรรมดา เขาช่วยนางเลือกหินหยกดำเนื้อทองจนประมูลได้เงินก้อนโตมาปลดหนี้ตระกูลเฉียนได้อย่างปาฏิหาริย์

ความตื่นเต้นยังไม่ทันจางหาย เหมยอิงก็ต้องตกใจเมื่อรู้ความจริงว่า อาสือ ที่นางใช้งานให้คัดเมล็ดถั่วและผ่าฟืน แท้จริงแล้วคือ จ้าวหยาง แม่ทัพพิทักษ์อุดรที่ถูกขุนนางชั่วใส่ร้ายว่าเป็นกบฏและกำลังถูกทางการพลิกแผ่นดินล่าตัว

เมื่อลงเรือลำเดียวกันแล้ว จ้าวหยางจึงยื่นข้อเสนอสุดท้าทาย

เขาจะมอบเงินทุนให้นางไปเปิดโรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงตามที่นางใฝ่ฝัน แลกกับการใช้นางเป็นเกราะกำบังและใช้โรงเตี๊ยมเป็นหูตาเพื่อสืบข่าวหาทางล้างมลทิน ประกอบกับท่านยายหลิวเริ่มล้มป่วย เหมยอิงจึงต้องตัดสินใจกระโจนเข้าสู่การแก่งแย่งชิงดีทางการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิต