ดวงใจมีรัก

วันมงคลที่รอคอย กลายเป็นวันเฮงซวยที่เธอไม่มีวันลืม ของผู้หญิงที่ชื่อดวงใจ...

"สวัสดีค่ะ กี้ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงานในวันนี้ทุกท่านนะคะ กี้ขอประกาศว่างานแต่งในวันนี้จะไม่เกิดขึ้นค่ะ และในงานแต่งครั้งหน้ากี้จะทำให้สำเร็จลุล่วง ไม่เหมือนกับวันนี้แน่นอน กราบขออภัยและก็ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานในวันนี้ด้วยนะคะ"
สายตาเด็ดเดี่ยวกวาดมองแขกทุกคนในงานทั้งขอบคุณและขอโทษไปพร้อมกัน ตั้งใจเก็บภาพความทรงจำนี้ไว้ไปแก้ไขในอนาคต คนอย่างเธอจะต้องมีงานแต่งที่ดีกว่าวันนี้แน่นอน หญิงสาวพูดกับตัวเองในใจ
"พูดอะไรน่ะยายกี้ หยุดเดี๋ยวนี้นะ"
เรไรผู้เป็นแม่รีบเดินมาประชิดลูกสาว คว้าต้นแขนให้หยุดการกระทำบ้า ๆ เดี๋ยวนี้ ตามมาด้วยเจ้าบ่าวที่มีสีหน้าตกใจไม่แพ้คนอื่น ๆ ในงานเช่นกัน
"กี้ คุณบ้าไปแล้วหรือไง"
เดชฤทธิ์จับแขนอีกข้างของเธอ แววตาไม่มีความรู้ผิดใด ๆ แถมยังคล้ายจะกล่าวโทษเธอมากกว่าตัวมันเองด้วยซ้ำที่ทำให้ทุกอย่างพังในวันนี้
"ใช่ค่ะ กี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ หากยังปล่อยให้งานแต่งงานเกิดขึ้น"
เจ้าสาวอย่างดวงใจได้แต่แสยะยิ้ม ใช่สิ เธอมันบ้า บ้าที่สุด และจะรู้สึกว่าตัวเองบ้ากว่านี้แน่ ๆ หากต้องแต่งงานกับคนชาติหมาอย่างเดชฤทธิ์
"ต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอกี้ คุยกันทีหลังได้ไหม"
ท่ามกลางแขกเหรื่อที่เริ่มส่งเสียงฮือฮาจากด้านล่างเวที เดชฤทธิ์เลือกใช้น้ำเย็นเข้าลูบ ใช้น้ำเสียงที่นิ่มนวลพยายามจะแก้ปัญหานี้ให้ได้
"ไม่ได้ค่ะ เวลามันย้อนกลับไม่ได้ และกี้ไม่มีอะไรจะคุย"
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้รู้สึกผิดแม้แต่น้อย เพราะฉะนั้นเรื่องที่ปล่อยให้ยืดเยื้อมานานจนถึงวันนี้ เธอก็ขอตัดให้มันจบในวันนี้เลยก็แล้วกัน
"นี่ มีอะไรไปคุยกันข้างใน แขกมองกันเต็มแล้ว ด้านนอกยังมีนักข่าวอีก"
แม่เจ้าบ่าวเข้ามาสมทบอีกแรง เด็กพวกนี้ลืมไปแล้วหรือไงว่านอกจากแขกที่มาร่วมงานแล้วยังมีนักข่าวอีกหลายสำนักที่มารอสัมภาษณ์ทั้งสองหลังจากจบพิธี
"กี้ไม่อายค่ะ"
ดวงใจเริ่มเสียงดังมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้แขกด้านล่างรวมถึงรชตะและเพื่อนสนิทมองมาทางเดียวกัน
และในตอนที่เจ้าสาวกำลังเสียใจนั้น กลับมีหนึ่งคนที่รู้สึกดีใจกลับเหตุการณ์วุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้นในครั้งนี้