อะรูซะตี...เจ้าสาวของผม

ไม่เคยเรียกร้อง แต่ว่าพร้อมที่จะให้…

ประโยคนี้ เป็นประโยคที่หญิงสาวบอกกับตัวเองเสมอมา

พร้อมทั้งปฏิบัติเช่นนั้นมาจนทุกวันนี้ไม่มีเปลี่ยนแปลง…

ดุจน้ำค้างเยือกเย็นฉ่ำ ที่แสนงดงามและนุ่มนวล อ่อนโยนในยามค่ำคืน

หากต้องละลายหายไปกับแสงรุ่งอรุณ…

ภาพความทรงจำเกี่ยวกับน้ำค้างแข็งในแดนไทย

สู่แดนหิมะแห่งแดนอาทิตย์อุทัย

จึงงดงามมาจนทุกวันนี้มิรู้เลือน…


หมายเหตุ : เรื่องนี้เขียนขึ้นและเผยแพร่ครั้งแรกรวมทั้งเขียนจบลงในปี พ.ศ. 2551 (2008)