ขอลาขาดจากหมาป่าตาขาว(ยุค80)

เพียะ! เพียะ!

อันอันฟาดฝ่ามือลงไปที่ใบหน้าของเฉาเฟิงอย่างแรง เธอส่งแรงมือออกไปอย่างเต็มที่เพื่อเรียกสติของอีกฝ่าย

"อันอัน…" เฉาเฟิงมองอันอันด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ว่าอันอันที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนอ่อนแอและเชื่อฟังเขามาตลอดจะกล้าตบหน้าเขาแบบนี้

"เฉาเฟิง! ไอ้ผู้ชายเฮงซวย แกกล้าดียังไงที่คิดจะมาฆ่าฉัน! ฉันไม่รู้หรอกนะว่าที่ผ่านมา อันอันนั้นทนอยู่กับคนอย่างแกได้ยังไง แกเคยเห็นอันอันเป็นคนหรือเปล่า?

แกเคยมองอันอันบ้างมั้ยว่าหลายปีที่ผ่านมานั้นเธอต้องทนทุกข์ทรมาณมากแค่ไหน ทำงานทุกอย่างเพื่อแก! เลี้ยงลูกให้แก! เป็นมือเป็นตีนให้แก!

แล้วสิ่งที่ได้กลับคืนมาล่ะคืออะไร? การทรยศ? การหักหลัง? การดูถูก? นี่น่ะหรือคือสิ่งที่คนคนหนึ่งได้รับเป็นสิ่งตอบแทน? แม้แต่ความจริงใจเพียงเศษเสี้ยวก็ไม่มี

เฉาเฟิง…คนอย่างแกควรติดคุกไปจนตาย