เงาชะตาบุปผามาร เล่ม 9

ในห้วงเวลาแห่งความโกลาหลนั้นเอง ขบวนเกวียนทรัพย์สินเที่ยวสุดท้ายของ จ้าวเสวียนเยว่ ที่กองพันวิญญาณไร้พ่ายกำลังเร่งเคลื่อนย้ายอย่างสุดกำลัง กลับถูกกลุ่มชายชุดดำกรูกันเข้ามาล้อมกรอบประดุจฝูงสุนัขป่าหิวโหย การปะทะเปิดฉากขึ้นอย่างรุนแรง เสียงศาสตราวุธกระทบกันสนั่นหวั่นไหวท่ามกลางแสงไฟที่ลุกโชน ชายชุดดำผู้หนึ่งอาศัยจังหวะชุลมุนตวัดดาบฟันเข้าที่โครงเกวียนจนเสียงไม้ลั่นเกรียบ พร้อมกับที่ห่ากระสุนธนูไฟพุ่งแหวกอากาศตกลงมาเผาผลาญจนเปลวเพลิงเริ่มลามเลียไปทั่วตัวเกวียน

"โครม!" เสียงหีบเงินใบใหญ่ที่บรรจุทองคำและตั๋วแลกเงินล้ำค่าร่วงหล่นลงกระแทกพื้นดินหยาบกร้าน ฝาหีบแง้มออกเผยให้เห็นประกายทองแวววับท่ามกลางกองเพลิง

จ้าวเสวียนเยว่ ผู้งกเงินจนฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณ พลันเย็นเยียบไป ทั้งวรกาย ดวงตาของนางวาวโรจน์ด้วยโทสะอันคุกรุ่น นางระเบิดพลัง "มารราชินี" ออกมาเพียงหนึ่งส่วน ทว่ากลิ่นอายมรณะที่แผ่ออกมากลับกดทับบรรยากาศโดยรอบจนหนักอึ้ง นางคำรามกึกก้องด้วยสุรเสียงที่สั่นประสาทศัตรู

"เจ้าพวกคนถ่อย! บังอาจแตะต้องทรัพย์สินของข้า... พวกเจ้าจงตายเสียเถิด!"


นางตวัด ดาบรัตติกาล วาดเป็นวงโค้งทมิฬเพียงครั้งเดียว คลื่นพลัง สีม่วงเข้มปลาบแปลบดุจสายฟ้าฟาดตัดผ่านร่างกลุ่มชายชุดดำห้าคนที่ยืนขวางทาง ร่างของพวกมันถูกฉีกกระชากล้มลงจมกองเลือดในพริบตาเดียว โดยมิอาจส่งเสียงร้อง

มิทันที่เปลวไฟจะเผาผลาญหีบเงินจนมอดไหม้ จ้าวเสวียนเยว่พลันยกมือซ้ายขึ้นเหนือเศียร นางเรียกพลังจาก "ไหมวายุ" ของวิเศษล้ำค่าที่สวมอยู่ ที่ข้อมือ เพียงชั่วพริบตาเดียว ท้องฟ้าที่ขมุกขมัวพลันม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น ห่าฝนกระหน่ำตกลงมาอย่างหนักหน่วงประหนึ่งสวรรค์พิโรธ ดับเปลวเพลิง ที่กำลังลามเลียเกวียนทรัพย์สินจนมอดสนิทในอึดใจเดียวก่อนที่หยาดฝนจะหยุดนิ่งไปราวกับสั่งได้

"มัวรออันใดอยู่! รีบเก็บหีบทองและขนย้ายเกวียนออกไปเดี๋ยวนี้!" นางสั่งการเสียงเฉียบขาด กองพันวิญญาณไร้พ่ายมิรอช้า เร่งคุ้มกันเกวียนทรัพย์สินที่เหลือรอดตะบึงออกจากสมรภูมิรบ มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกอย่างรวดเร็วภายใต้การคุ้มครองของมารราชินีผู้มิยอมสูญเสียแม้แต่ทองเหรียญเดียว