แม่ทัพหญิงกลับมาช่วงชิงวาสนา

ท่ามกลางทุ่งหญ้าราบกว้างที่บัดนี้ถูกย้อมไปด้วยสีแดงฉาน กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วชั้นบรรยากาศ เสียงเหล็กกระทบกันช้าลงแทนที่ด้วยเสียงโอดครวญของทหารที่ใกล้สิ้นใจ

หลี่ลู่เฟิง แม่ทัพหญิงผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นฉิน ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางซากศพของพี่น้องทหารกล้าที่นางรักดั่งครอบครัว ชุดเกราะสีเงินที่เคยเงาวับบัดนี้บุบสลายและชุ่มไปด้วยโลหิต ทั้งของศัตรูและของนางเอง

ในใจของนางมีความหวังเพียงสิ่งเดียว... เขากำลังมา ‘อดทนไว้ลู่เฟิง ทัพเสริมของจ้าวจวินกำลังจะมาถึงแล้ว’ นางพร่ำบอกตัวเอง แม้เรี่ยวแรงจะเลือนหาย แต่ความเชื่อมั่นในตัว "สหายร่วมสาบาน" ยังคงมั่นคงกว่าขุนเขา ทว่า... เมื่อเวลาผ่านไป ความหวังนั้นกลับกลายเป็นความสิ้นหวังที่เยือกเย็นยิ่งกว่าคมดาบ

เมื่อคมหอกทะลวงผ่านแผ่นหลัง ทะลุหัวใจที่ภักดีจนแหลกสลาย นางถึงได้ตระหนักว่า... ความรักที่นางมีให้เขามันคือยาพิษที่ปลิดชีพทหารสามหมื่นนายไปพร้อมกับนาง

"​หากสวรรค์มีตา ขอให้ข้าได้มีโอกาสทวงคืนความยุติธรรม เลือดต้องล้างด้วยเลือด และน้ำตาของทหารข้า... เขาต้องชดใช้ด้วยชีวิต!"