เสน่หาสาวใช้ยากูซ่า

เมลานีจับพลัดจับผลูไปเป็นสาวใช้บ้านยากูซ่า เธอยั่วผู้ชายเพื่อเอาตัวรอดไปวันๆ แต่ดันตกหนุ่มหล่อได้ถึงสองคน แถมยังเปลืองตัวขั้นสุด งานนี้เธอจะเอาตัวรอดจากไฟรักอันร้อนแรงของสองหนุ่มยากูซ่าได้รึเปล่า
………………………………………………………………………………
ก๊อกๆ เขาสะดุ้งเล็กน้อยตอนได้ยินเสียงเคาะประตู
"ใคร?" ถามกลับไปด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ
"ฉันเองค่ะ เมลานี"
เขาโกรธเธอ แต่ยังอยากให้เธอมาอยู่ใกล้ ความรู้สึกขัดแย้งทำให้ฮิโระตอบกลับไปด้วยเสียงแข็งกระด้าง
"เข้ามา!"
เมลานีมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขาด้วยสีหน้าพรั่นพรึง ฮิโระเงยหน้ามองหญิงสาวในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวด้วยความประหลาดใจ

‘เธอใส่ชุดนี้มาทำไม’

"นายท่านทำอะไรอยู่คะ" เธอถามเสียงอ่อน
"ตรวจบัญชี" เขาแกล้งก้มหน้าทำเป็นไม่สนใจ ทั้งที่ความจริง...แค่เห็นหน้าเธอหัวใจก็พองโตคับอก
"มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยคะ"
"คุณเอาเวลาไปดูแลทาคาโนะดีกว่า"
"ทาคาโนะไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ ฉันทำข้าวต้มไปให้เขาเพื่อตอบแทนที่เขาคอยช่วยเหลือฉัน"
"ถ้าผมป่วยบ้าง คุณจะดูแลผมเหมือนที่ดูแลทาคาโนะรึเปล่า" เขาหึง
"ฉันจะดูแลนายท่านให้ดีกว่าทาคาโนะ"
"ยังไง" เขาถามเสียงแข็ง ทำเป็นดูเอกสาร ไม่ยอมมองหน้าเธอ
ดวงหน้างามมีแววเขินอาย ก่อนจะค่อยๆ ดึงสายเสื้อคลุม แล้วถอดชุดออกจนมันหล่นลงไปกองกับพื้นเหลือไว้เพียงนวลเนื้อสาวเย้ายวนทุกสัดส่วน
ฮิโระเงยหน้าขึ้นมอง ตาเป็นประกาย ไม่คิดว่าเธอจะง้อเขาด้วยวิธีนี้ ในเมื่อเธอเสนอเขาก็พร้อมตอบสนอง เขาลุกไปหาเมลานีจ้องมองเรือนร่างงามอย่างหิวกระหาย ใช้ปลายนิ้วลูบไล้อย่างอ้อยอิ่งตั้งแต่ลำคอ ร่องอก หน้าท้อง และลงต่ำไปเรื่อยๆ
ร่างบางกระตุกอย่างสั่นสะท้าน
"คุณบอกไม่ให้ผมทำ เพราะผมกำลังจะหมั้น แต่คุณมายั่วผมซะเอง"
"ก็ฉันอยากให้คุณหายโกรธ ฉันก็เลย...อ๊ะ!"
พูดไม่ทันจบประโยค ก็ถูกอุ้มกระเตงไปที่เตียงเสียแล้ว ฮิโระถอดเสื้อผ้าของตัวเองอย่างเร่งเร้า
"คุณไม่น่าหาเรื่องเจ็บตัวเลย"