ช่างซ่อมตุ๊กตากับปราสาทกระจกเงา

นิทานเรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อบอกกับตัวเองและผู้อ่านทุกคนว่า "การมีรอยแผลไม่ใช่เรื่องน่าอาย" ไม่ว่าจะเป็นรอยขาดบนตุ๊กตาตัวโปรด หรือรอยร้าวในหัวใจของเราเอง เพราะทุกร่องรอยคือหลักฐานว่าเราได้ใช้ชีวิตและได้รักใครสักคนอย่างสุดหัวใจ