จอมเถื่อนไร้ใจ

ประมุขของพิทักษ์ราชสีห์ มีชื่อว่าเป็นจอมเถื่อนไร้ใจ

ปราชญ์ พิทักษ์ราชสีห์ เจ้าของธุรกิจสีเทาหลายแห่ง ขึ้นชื่อว่าเขาคือเจ้าพ่อ

เขาเป็นพ่อหม้าย เมียตาย ลูกติด ซึ่งไม่เคยข้องแวะกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย

เพราะหัวใจของเขาได้ตายไปแล้วจากการถูกอดีตภรรยาย่ำยี

และวันหนึ่งเธอคือของขวัญที่ลูกน้องหามาให้ในวันปาร์ตี้

ปราชญ์ไม่เคยโดนผู้หญิงคนไหน เอาเท้าได้เฉียดหน้าเขาขนาดนี้มาก่อน

เธอเป็นรายแรก

แม่ตัวแสบภูพิงค์

เป็นเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับโดนผู้หญิงตัวเล็กจี๊ดเดียวเอาตีนเฉียดหน้าเอา รู้ไปถึงไหนก็คงจะอายไปถึงนั่น

เขามีกฏว่าจะไม่ลิ้มรสสาวบริสุทธิ์ แต่ลูกน้องตัวดีดันหาสาวไม่เคยมีชายมาให้ แล้วดันเป็นของแรร์ด้วยสิ

หัวใจที่เคยว่างเปล่า อาจจะมีเธอเข้ามาเติมเต็ม

โปรยปราย

จนเวลาเลื่อนไปเกือบตีสาม...
คนนอนนิ่งบนเตียงนั้นไม่รู้ตัวว่า ตอนนี้...มีคนตัวโต กำลังยืนถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกาย มองจ้องเธอที่นอนตะแคงหันหลังให้เขา ด้วยสายตาเคืองๆ ใบหน้าของเขาดูเหน็ดเหนื่อยมาก
เตียงยวบลง และคนที่นอนหลับสนิทก็ถูกดึงไปกอด ภูพิงค์สะดุ้งตื่นในทันที เธอร้องอุทานเบาๆ อย่างตกใจ เจ้าของอ้อมกอด ก้มลงมาจูบเธออย่างดุเดือด จนเธอทั้งเจ็บและทั้งวาบหวิว
"ทำไมไม่รับโทรศัพท์"
เสียงทุ้มเอ่ยคำรามชิดปากอิ่ม ภูพิงค์เพิ่งตื่นเต็มที่ รับรู้ว่าเป็นเขา เจ้าของร่างกายเธอนั่นเอง
"อ้าว ไหนคุณปราชญ์บอกว่าไม่กลับ"
เขาต้องลนลานรีบร้อนกลับมาหา...ทดสอบใจตัวเองแล้วว่าเป็นอย่างไรเมื่อถูกสาวสวยถึงสองคนเล้าโลม แต่...กลับไม่มีอารมณ์แถมหงุดหงิดอีกต่างหาก ปราชญ์มองคนในอ้อมกอดอย่างเคืองๆ เขาคิดถึงเธอ และอยากได้แต่เธอ เธอทำไมดูไม่รู้สึกอะไรเลยที่เขาไม่กลับ ไม่รับโทรศัพท์ แถมนอนสบายอีกต่างหาก
"ถ้าฉันไม่กลับจริงๆ เธอก็นอนหลับสบายเหรอภูพิงค์"
ทำตาปริบๆ มองหน้าเขา ลูกกะตาดุวับๆ นั่น ทำให้สาวน้อยงงนิดๆ ทำไมเขาถึงโมโหเธออะ...แค่เธอหลับตอนที่เขาไปนอนที่อื่น แม้จะงง แต่สัญชาตญาณก็บอกว่าอย่าได้พูดเลยดีกว่า...เพราะตอนนี้ปราชญ์ดูแล้วจะเคืองเธอเอามาก
"เอ่อ...ฉันเพิ่งเคลิ้มหลับ"
ตอบแบบนี้ไปก็แล้วกัน เขายังคงหน้าดุใส่เธอ เขาดึงเธอไปกอดแน่น ตอนนี้เหนื่อยเพลียจนเกินกว่าจะทำอะไรไหว แต่พรุ่งนี้ค่อยชำระความกันอีกที
"เธอนอนได้แต่ฉันนอนไม่ได้ ถ้าไม่ได้กอดเธอ"
ปราชญ์เอ่ยงึมงำ เขาซบหน้ากับซอกคอหอมกรุ่นของภูพิงค์ ที่นอนทำตาโตเมื่อได้ยินเจ้าพ่อหนุ่มสารภาพแบบนั้น
หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นมากับคำพูดนั้น
อย่านะ...ภูพิงค์ อย่าเอาใจไปสั่นไหวกับคำพูดของเขา...ไม่อย่างนั้น การจากกันคนที่เจ็บปวดก็จะคือเธอ


ฝากนิยาย ชุด พิทักษ์ราชสีห์ด้วยนะคะ

1 หนูจ๋าของอาปืน
2 จอมเถื่อนไร้ใจ

ขอบคุณมากมายจากใจ ดรินทร์ค่ะ