สาวชะโงก, เสือข้าม

ณ ตำบล สาวชะโงก ยังมีนาอยู่แห่งหนึ่งที่ดูรกร้าง ไร้การหว่านไถมาเป็นเวลาสักพักแล้ว นานั้นเป็นของ ตาเหมือน นักเลงชนไก่ ที่ชนแล้วชนเล่าจนนาต้องจำนองอยู่กับกำนัน ติดกับผืนนานี้ยังมีเพื่อนบ้าน ผู้ใหญ่บ้านผัน ซึ่งแต่เดิมก็รู้จักมักคุ้นกันดีกับตาเหมือน แต่ ... ผู้ใหญ่ผันเคยมาจับพนันตาเหมือนจากคำสั่งของกำนัน ทำให้ตาเหมือนกับผู้ใหญ่ไม่ลงรอยกัน

จะอย่างไรก็ดี ผู้ใหญ่ผันมีลูกชายนามว่า ไผ่ และตาเหมือนก็มีลูกสาวนามว่า อ้อน และทั้งคู่ก็ดูจะรักใคร่กัน เพราะเมื่อครั้งตาเหมือนกับผู้ใหญ่ผันยังดี ๆ กันอยู่นั้น มักจะให้ อ้อน ไปหยิบยืมเงินจากผู้ใหญ่เป็นครั้งคราว แต่เมื่อมาผิดใจกันแบบนี้แล้ว ระหว่าง ไผ่ กับ อ้อน จึงได้แต่แอบคบกันอยู่ลับ ๆ

แน่นอนว่านักเลงชนไก่อย่างตาเหมือน ย่อมไม่ยอมแพ้ในทางการพนัน วันหนึ่งตาเหมือนได้ไก่ดีมาชื่อว่า อ้ายแข้ง และแกก็มั่นอกมั่นใจนักว่า คราวนี้แหละจะทวงเอาคืนทั้งหมดที่เสียไปกลับคืนมา แต่ที่นาก็จำนองไปหมดแล้ว เงินหมดแล้ว ... แต่เดี๋ยวก่อน อีกฟากแม่น้ำบางปะกงนั้นคือ วัดสามร่ม ก็พี่ชายของตาเหมือนนี่แหละ เป็นกำนันอยู่ที่ตำบลนั้น แต่ก็ด้วยผิดใจกันมาครั้งอดีตเรื่องผู้หญิงทำให้หมางใจกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ ตาเหมือน จึงส่ง อ้อน และเมียข้ามฝั่งไปเพื่อขอหยิบยืมเงินจากพี่ชายมาสู้ชนไก่ครั้งนี้ แต่หากเสียแล้วล่ะก็ ตาเหมือน จะยอมยกลูกสาวให้ไปอยู่กับกำนันพี่ชายที่ฝั่งสามร่ม

ดังนั้น เรื่องราวทั้งหมดนี้หาได้จบลงที่สาวชะโงกไม่ ที่สามร่มพื้นที่ของกำนันผู้พี่ของตาเหมือนนี้เอง ด้วยเหตุการณ์บางอย่าง ทำให้เจ้าไผ่หาได้คงอยู่ที่สาวชะโงก แต่จำต้องเป็น เสือข้าม จากสาวชะโงกไปยังสามร่ม อันเป็นตอนจบของเรื่องนี้