เมื่อตัวประกอบอย่างข้าอยากเป็นปลาเค็ม...แต่ท่านอ๋องจอมโหดดันแอบฟังสิ่งที่ข้าคิด

เมื่อคุณหมอศัลยแพทย์ผู้บ้างานจนตาย ดันทะลุมิติมาอยู่ในร่าง ‘หลินซิงเยี่ยน’ นางร้ายตัวประกอบที่นอนอดตายท้ายจวนเสนาบดี!

การกลับมาเกิดใหม่ครั้งนี้ข้าขอสาบานต่อหน้ากองสมบัติว่า ข้าจะเป็น ‘ปลาเค็ม’ ที่นอนกินบ้านกินเมืองและขี้เกียจที่สุดในปฐพี!

ทว่าแผนการนอนขึ้นอืดกลับพังทลาย เมื่อข้าดันไปช่วยชีวิต ‘เซียวจิ้นเหิง’ ชินอ๋องผู้โหดเหี้ยมระดับบอสใหญ่ที่ดันมีความสามารถพิเศษคือ ‘อ่านใจข้าได้คนเดียว!’

ความซวยจึงบังเกิด! ในขณะที่ข้าทำหน้าซื่อตาใสประจบเอาใจเขา ทว่าในใจกลับด่ากราดบรรพบุรุษเขาจนสะดุ้งกันทั้งสุสาน!

ข้าด่าว่าเขาเป็นไอ้สุนัขหน้าดุ เขากลับยกยิ้มมุมปากแล้วสั่งเปย์ทองคำหมื่นตำลึงมาปิดปากข้า!

ข้าบ่นว่าปวดหลังไม่อยากขยับตัว เขากลับสั่งพันนุ่นรอบเสาจวน ปูพรมขนสัตว์ทุกตารางนิ้ว และอุ้มข้าขึ้นมานั่งบนตักประดุจตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ!

ข้าพยายามจะสะบัดก้นหนีไปหาอิสรภาพ เขากลับกระซิบชิดใบหูว่า...

"หากเจ้ากล้าหนี ข้าจะล่ามโซ่ทองคำขังเจ้าไว้บนเตียงนอนของข้าไปตลอดชีวิต!"

เมื่อหมอสายปลาเค็มต้องมารับมือกับชินอ๋องสายคลั่งรักที่ขยันรุกคืบต้อนนางเข้ามุมห้องทุกเช้าค่ำ ซ้ำยังมีเจ้าก้อนแป้งถวนถวนและแฝดมังกรจอมป่วนมาเป็นพยานรักวุ่นๆ...

มิติวิเศษก็มี น้ำพุวิญญาณก็พร้อม ทว่าทำไมข้าถึงสลัดไอ้อ๋องจอมตื้อนี่ไม่หลุดเสียทีเล่า!


"ซิงเยี่ยน... เจ้าไม่หวั่นไหวกับความพยายามของข้าบ้างเลยหรือ"

ดวงตาสีนิลประสานเข้ากับดวงตากลมโตอย่างลึกซึ้ง อ้อมแขนแกร่งที่ไม่ได้บาดเจ็บโอบรัดเอวบางไว้หลวมๆ ทว่าแน่นหนาพอที่จะไม่ให้นางดิ้นหลุด หลินซิงเยี่ยนกลืนน้ำลายลงคอ ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิงไปหมด

'หวั่นไหวสิไอ้บ้า! ข้าเป็นคนนะไม่ใช่ก้อนหิน! ผู้ชายหล่อ รวย สายเปย์ แถมยังยอมเจ็บตัวเพื่อเอาชนะใจครอบครัวข้าขนาดนี้ ใครไม่หวั่นไหวก็บวชชีไปเถอะ! แต่... แต่ข้ากลัวนี่นา ข้ากลัวว่าหากข้ามอบหัวใจให้ท่าน ข้าจะต้องสูญเสียความอิสระและชีวิตปลาเค็มที่ข้าใฝ่ฝันไป'

เสียงความคิดที่เปี่ยมไปด้วยความสับสนและความในใจที่หลุดเผยออกมา ทำให้เซียวจิ้นเหิงรู้สึกราวกับได้ครอบครองโลกทั้งใบ เขายกยิ้มอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยมีผู้ใดได้เห็นมาก่อน มือหนายกขึ้นลูบพวงแก้มเนียนของนางอย่างทะนุถนอม

"เจ้าไม่ต้องกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น ข้าจะไม่พรากอิสระของเจ้าไป หากเจ้าอยากเป็นปลาเค็ม ข้าก็จะสร้างสระน้ำสีทองที่สุขสบายที่สุดให้เจ้าแหวกว่าย ข้าจะจัดการงานบ้านงานเมืองทุกอย่างเอง เจ้าเพียงแค่นอนหลับให้เต็มอิ่ม กินขนมที่เจ้าชอบ และยอมให้ข้ากอดเจ้าเช่นนี้ไปตลอดชีวิตก็พอ"

คำสารภาพรักที่ตรงจุดและตอบโจทย์ความต้องการขั้นสูงสุดของสตรีขี้เกียจ ทำเอาหลินซิงเยี่ยนถึงกับตาโต
'สวรรค์! นี่มันโปรโมชั่นสามีแห่งชาติชัดๆ! ไม่ต้องทำงานบ้าน ไม่ต้องปวดหัวเรื่องเรือนหลัง มีคนหาเงินมาประเคนให้แถมยังยอมให้ข้านอนกินขนมทั้งวันอีก! ข้า... ข้าควรจะตกลงเลยดีไหม!'


* ท่านอ๋องอ่านใจได้ พระเอกสุดโหดที่ยอมเมียและคลั่งรักเมียแค่คนเดียว
* นางเอกสายปลาเค็ม
* นางเอกทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมมิติวิเศษ