E – PROJECT. เชื่อมใจไว้กับวิศวะขี้อ้อน

ด้วยความที่เถียงเพื่อนไม่เคยชนะสักครั้ง ลลิลจึงโดน “รับน้อง” เสียเองแบบงง ๆ บทลงโทษของเธอคือไปเป็นพี่เนียน แต่คำถามคือคนอย่างเธอจะเนียนได้กี่โมงก่อน? รูปร่างสูงโปร่งเด่นเกินจะกลืนไปกับใคร ใบหน้าก็ไม่ได้ใกล้คำว่าเฟรชชี่แม้แต่นิดเดียว แค่ยืนเฉย ๆ ยังเหมือนหลุดมาจากอีกชั้นปี ยังไม่พอคนข้าง ๆ ก็ดันชวนคุยไม่หยุดอีกต่างหาก
“นี่ ๆ ตื่นเต้นไหม เธอมาจากไหนอะ เราชื่อนับพลอยนะ!” เสียงใส ๆ พุ่งใส่เธอแว้ดๆ ไม่หยุด แต่ลลิลกลับเลือกเงียบนิ่งและไม่ตอบอะไรเลยสักคำ ทว่านั่นไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายถอยแม้แต่น้อย
นับพลอยเฟรชชี่ปีหนึ่งหมาด ๆ กำลังตื่นตาตื่นใจกับระบบโซตัสของคณะวิศวะอย่างเต็มที่ แม้จะคุยอยู่ฝ่ายเดียว แม้จะไม่ได้รับคำตอบกลับมา แต่เพราะคนข้างๆ คือคนแรกที่เธอเจอในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ เธอเลยมโนเอาเองง่าย ๆ ว่านี่แหละเพื่อนคนแรกของเธอ
ส่วนเหตุผลที่นับพลอยเลือกมาเรียนวิศวะนั้น ก็ไม่ใช่เพราะความฝันหรือความชอบอะไรทั้งนั้น เธอมาที่นี่ เพื่อตามหา “รักแท้” ต่างหาก แต่ยิ่งก้าวเข้ามาในโลกที่เต็มไปด้วยเกียร์ เฟือง และกฎระเบียบ ภาพของใครบางคนที่เธอเคยตามหา
กลับค่อย ๆ เลือนรางลงไปทุกที ในขณะที่คนข้าง ๆ ที่ไม่ยอมพูดกับเธอสักคำ
กลับค่อย ๆ ชัดขึ้น ชัดขึ้นในความรู้สึกอย่างประหลาด ราวกับว่าเรื่องบางอย่างกำลังเริ่มต้นขึ้น โดยที่ทั้งคู่ยังไม่ทันรู้ตัว
งานนี้คงต้องมาลุ้นกันให้ถึงที่สุด ว่าเส้นทางการเชื่อมใจรักครั้งนี้ จะพาเธอไปถึงปลายทางที่หวังไว้ได้หรือไม่ หรือท้ายที่สุดแล้ว หัวใจของสาววิศวะคนนั้น จะยังคงเป็นดินแดนที่ไม่มีใครพิชิตได้เลย


“ไหนบอกจะมาเป็นพี่เนียน?”
“กูก็เนียนอยู่ไง เนียนว่าเป็นรุ่นพี่”
“กวนตีน มึงเนียนตรงไหนก่อน หน้าเกร็งขนาดนี้เฟรชชี่เขาจะกราบแล้วมั้งน่ะ”
(.....)
“เธอๆ เรานับพลอยนะ เป็นเพื่อนกันไหม!”
เพื่อนหัวเราะลั่น
“เนียนไม่เนียนไม่รู้เว้ย แต่งานนี้ได้เมียก่อนเพื่อนแล้วหนึ่ง”