รัตติกาลชมจันทร์

ว่ากันว่าตระกูลโยธาบดีนั้นเป็นตระกูลต้องคำสาป...
เพราะชายาของพระเจ้าแผ่นดินลักลอบสมสู่คบชู้กับขุนนางนายหนึ่ง และพระองค์ทรงเคลือบแคลงพระทัยจึงได้ให้ขุนนางคนสนิทไปสืบเสาะหาต้นตอความจริง โดยที่ไม่รู้เลยว่าขุนนางที่ตนให้ไปสืบหาจะเป็นคนเดียวกันกับที่หักหลังพระองค์
และเพื่อเอาตัวรอดจากการถูกประหารชีวิต ขุนนางคนสนิทจึงได้ใส่ร้ายป้ายสีแก่ทหารอารักขาส่วนพระองค์ว่ามันผู้นี้ลักลอบเป็นชู้กับชายาพระเจ้าแผ่นดินและลอบปลงพระชนม์พระนางเพื่อมิให้สาวมาถึงตนได้
ชายผู้โชคร้ายจึงถูกตัดสินโทษประหารเสียบหัวเอามาประจาน และก่อนที่เพรฌฆาตจะได้ฟันดาบลงไป เขาได้เอ่ยวาจาสาปแช่งออกไปต่อหน้าผู้คนนับร้อยที่มายืนมุงดูอยู่ ณ ลานประหารในวันนั้นว่า

“ข้าพเจ้าขอสาบานต่อหน้าฟ้าดิน หากว่าข้าพเจ้านั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่ได้คิดตระบัดสัตย์คบชู้อย่างที่ได้ถูกกล่าวหา ขอให้วงศ์ตระกูลที่มันป้ายสีข้าพเจ้าจงพานพบแต่ความฉิบหายอัปรีย์ หากได้ลูกสาวก็ขอให้มันไร้วาสนาอาภัพรักไร้คู่ครอง หากได้ลูกชายนั้นก็ขอให้มันวิปริตวิปลาสเกิดมามีมดลูกเยี่ยงสตรี แล้วหากผ่านวัยเบญจเพสไปเมื่อใดแล้วยังไม่มีคู่ครองที่รักจริงก็ขอให้ชีวิตของมันสูญสิ้นต้องมีอันเป็นไปทุกคน!”
และหลังจากนั้นมาหากลูกหลานตระกูลนี้ถือกำเนิดขึ้นมาอีกก็จะต้องพานพบกับความผิดหวังอยู่ร่ำไป บรรดาลูกสาวของบ้านถ้าไม่ถือครองตนเป็นโสดก็เป็นแม่หม้ายหย่าร้างกับสามี ส่วนลูกชายนั้นว่ากันว่าหลังจากอายุครบยี่สิบห้าปีก็เสียชีวิตอย่างไร้สาเหตุ
แม้กาลเวลาจะผันเปลี่ยนเวียนผ่านไปนับร้อยปี แต่คำสาปแช่งขององครักษ์ผู้นั้นยังคงอยู่ ไม่ว่าตระกูลของโยธาบดีจะพยายามมีบุตรชายเพื่อเป็นทายาทสืบสกุลมากเท่าไหร่ แต่พอเวลาล่วงเลยผ่านวัยเบญจเพสไปได้เพียงไม่กี่วันบุตรชายของพวกเขาก็ได้เสียชีวิตอย่างปริศนาทุกราย โดยศพของบรรดาลูกชายที่เสียชีวิตไปนั้นไร้ร่องรอยของการถูกทำร้าย แต่ทุกคนที่เสียชีวิตไปนั้นล้วนแล้วแต่เหมือนว่านอนหลับสนิทไปเสียมากกว่า
หม่อมหลวงเจษฎา โยธาบดี กลับเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวที่รอดพ้นจากคำสาป ชายหนุ่มมีอายุ 25 ปี บริบูรณ์ รูปร่างหน้าตาคมคายดั่งชายชาตรีไม่มีมดลูกดั่งหญิงสาว หาได้วิปลาสเหมือนดังคำสาปไม่ จึงเป็นไปได้ว่าคำสาปจะได้สิ้นสุดลงแล้ว
หม่อมเจ้าเจษฎาสละฐานันดรเพราะต้องการยุติการสืบทอดราชบัลลังก์ และได้เข้ารับตำแหน่งข้าราชการและต้องไปประจำการที่เมืองพิษณุโลก ถือเป็นการย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ต้องไปอยู่ห่างไกลจากพระนครเป็นเวลาสองปีด้วยกัน และช่วงเวลานั้นเขาก็ได้พบรักกับลูกสาวของนายพลคงเดช ปรีชาเตชะสกุล ทั้งคู่แอบสานสัมพันธไมตรีต่อกันอย่างลับ ๆ
ต่อมาหลังจากเกิดเหตุการณ์ปฏิวัติของจอมพลเอกภพ ในครั้งนั้นทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พลตรีคงเดช ถูกปลดอำนาจลงจึงจำใจต้องยกลูกสาวที่มีใบหน้างดงามราวกับเทพธิดา อย่าง กุลณดา ให้แก่ข้าราชการหนุ่มตระกูลผู้ดีเก่าอย่างโยธาบดีไปอย่างเสียไม่ได้

หนึ่งปีให้หลังพวกเข้าทั้งคู่ก็ได้เข้าพิธีวิวาห์ด้วยกันและได้ให้กำเนิดบุตรชายหนึ่งคน ชื่อว่า จันทร์ฉาย ที่ยิ่งโตหน้าตาก็ยิ่งเหมือนผู้เป็นแม่ราวกับพิมพ์เดียวกันเข้าไปทุกวัน ในคราแรกหม่อมเจ้าเจษฎาคิดว่าคำสาปคงจะได้สิ้นสุดลงแล้วหลังจากที่เขาสามารถรอดชีวิตมาได้จนถึงวันนี้
ทว่าความจริงแล้วมันไม่เคยหายไปเลยต่างหาก เมื่อจันทร์ฉาย บุตรชายเพียงคนเดียวของเขาก็มีอาการป่วยออด ๆ แอด ๆ ตั้งแต่เด็ก ด้วยความเป็นห่วงบุตรชายจึงได้เร่งรุดไปหาหลวงพ่อที่นับถือที่พิจิตร ได้ความว่าคำสาปมันยังไม่หายไปไหน เพียงแต่ตัวเขานั้นเป็นคนดวงแข็งเพราะมีบุญเก่าหนุนนำและยังได้ครองรักกับคู่แท้ จึงทำให้รอดพ้นจากคำสาปมาได้อย่างปาฏิหาริย์
แต่จันทร์ฉายนั้นกลับไม่สามารถหลีกเลี่ยงดวงชะตาที่ต้องคำสาปไปได้ และทางเดียวที่ผู้เป็นลูกชายจะหลุดพ้นจากความตาย ก็คือต้องแต่งงานกับทายาทโดยตรงของอัศวรักษ์โกศล และมีบุตรด้วยกันเพื่อลบล้างคำสาปเท่านั้น...

แต่ทว่าทายาทโดยตรงของอัศวรักษ์โกศลที่ยังมีชีวิตอยู่ ดันเป็นลูกชายบุญธรรมของมหาโจร อย่างเสือเข้ม ทำให้การถอนคำสาปครั้งนี้เป็นไปได้ด้วยความยากลำบาก คนเป็นพ่อเป็นแม่จักส่งลูกไปอยู่กินกับโจรได้เยี่ยงไร…