บุตรนางร้ายจะหาบิดาใหม่ที่ดีกว่าเดิม

"หนิงเทียนอิง นังหญิงแพศยาจิตใจอำมหิตเจ้ากล้าดีอย่างไรถึงทำร้ายเย่เอ๋อร์และบ่าวไพร่จนบาดเจ็บปางตายเยี่ยงนี้"
เสียงตวาดก้องของเซียวจวิ้นดังกังวานไปทั่วบริเวณ หากเป็นเมื่อก่อน เจ้าของร่างเดิมคงทรุดลงไปนั่งร้องไห้กอดขาอ้อนวอนขอความเมตตา ทว่าหนิงเทียนอิงในยามนี้กลับนั่งต้มชาที่แอบนำออกมาจากมิติ รินน้ำชาหอมกรุ่นใส่ถ้วยและยกขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า ไม่แม้แต่จะปรายตามองบุรุษผู้เป็นสามีด้วยซ้ำ
"อ้อ... สุนัขรับใช้ไปฟ้องเจ้านายแล้ว เจ้านายก็เลยรีบแล่นมาเห่าหอนถึงที่นี่เองสินะ ช่างเป็นเจ้านายที่รักสัตว์เลี้ยงเสียจริง"
หนิงเทียนอิงกล่าวลอยๆ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยคมมีดที่กรีดลึก
เซียวจวิ้นชะงักกึก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เขาไม่เคยถูกสตรีที่มักจะวิ่งตามต้อยๆ ผู้นี้ด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายเช่นนี้มาก่อน ความโกรธเกรี้ยวพุ่งปรี๊ดขึ้นสุมอก