เลิฟข้าวอย่างจัง

อีเลิฟชอบเมาแอ๋เหมียนหมา สมองเลอะเลือนจำอะไรไม่ค่อยได้ นิสัยเอ๋อ ๆ เด๋อด๋า มีดีแค่หน้าตาสวยที่พอจะเอามาขิงได้ มีสิทธิ์จีบผู้ชายชื่อข้าวไหม…

วีรกรรมการเมาปลิ้นแสนจะน่าอับอายขายขี้หน้าในวันนั้นทำให้ฉันกับต้นข้าวได้รู้จักกัน ผนวกกับเพื่อนของเขาและเพื่อนของฉันคบหากัน จึงทำให้เราได้เจอหน้ากันอยู่บ่อยครั้ง ทว่าเจอหน้ากันทีไรหน้าของเขาก็มีแต่นิ่ง นิ่ง และนิ่งเป็นพระอิฐพระปูน แต่ถึงอย่างนั้นก็หล่อวัวตายควายล้มจนฉันใจบางเผลอหลวมตัวไปเต๊าะเขาจนได้ หนำซ้ำเขายังเต็มใจให้ฉันเต๊าะด้วยนี่สิ แบบนี้ก็เข้าทางอีเลิฟเลยแหละ

"ถามหน่อย"
"อะไรเหรอ?"
"อยากได้เราป้ะ?"
"ห้ะ!" ฉันเกือบสำลักน้ำลายเป็นรอบที่สอง เพราะไม่ทันได้ตั้งตัวและไม่คิดว่าเขาจะรุกถามออกมาแบบโต้ง ๆ อย่างนี้
"ไหนบอกว่าอยากมีแฟน?"
"ก็อยาก…"
"แล้วอยากได้แฟนแบบเราป้ะ?"
"ยะ อยาก"
"ถ้าอยากได้เราเป็นแฟนก็ต้องจีบ เราไม่ได้ใจง่าย"
"…" คำพูดของต้นข้าวทำเอาฉันพูดไม่ออก เพราะไม่คิดว่าจะถูกเสนอตัวและท้าให้จีบแบบตรง ๆ ไม่อ้อมค้อมอย่างนี้จากผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบ
"จะจีบไหม?"
"ให้จีบได้จริง ๆ เหรอ?"
"อืม อยากโดนจีบ"

*******************
- เรื่องของเพื่อนพระเอก-นางเอก : อย่ามาน่ารักนะเฉิ่ม

*******************

# ไม่มีนอกกายนอกใจ จบสุขนิยม
# แนะนำให้อ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อ / ซื้อผ่านเว็บจะถูกกว่า IOS
# ขอบคุณที่ซื้อและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้ อ่านจบแล้วอย่าลืมรีวิวและให้เรตติ้งกันด้วยนะคะ กราบงาม ๆ ค่ะ