พี่หมอคะเป็นของน้องเถอะค่ะ

คีรินทร์...พี่หมอหนึ่งเดียวในดวงใจ
เหนือดาว...น้องที่หมายปองพี่หมอ
...........................................................................................................
“ไหนว่าไม่แต่งงานไง!”
เธอมองคนที่ขึ้นเสียง แต่มือกว้างก็ยังรัดเอวบางของเธอที่เขาจงใจโอบเอาไว้แน่น
“อย่าบอกนะคะว่าเมา ทั้งที่ในงานก็ไม่ได้เสิร์ฟเหล้าสักเป๊ก!”
“ใช่ เมาดิบเพราะเธอแหละ” คีรินทร์ไม่เคยร้อนรนแบบที่กำลังแสดงออกอยู่นี่
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!
“อย่าบอกนะว่าเมารักด้วย”
เขามองคนที่หัวเราะคิกๆ คักๆ
“ใช่ พอใจไหมล่ะ”
“อื้อ...” แล้วเหนือดาวทำอะไรได้ล่ะ สุดท้ายก็ระทวยแล้วก็คล้องท้ายทอยคนที่ขยี้ปากเข้าหา
เธอทำสำเร็จแล้วล่ะ ถึงจะยังไม่ได้ประกาศว่าเป็นแฟนกัน แต่พี่คีรินทร์คงลืมไปสนิทสินะว่าทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เขาต้องขยี้ปากเธอ
“พี่คีย์มาจูบเหนือทำไมคะ”
“แล้วเธอล่ะ มาจูบตอบฉันทำไม”
“อื้อ...” ปากเธอถูกโรมรันพันตรูไม่ได้หยุดหย่อน แล้วมือเธอก็ไม่ได้ผลักไส ตรงกันข้ามเธอกอดรัด โผใส่กอดตอบคนที่โรมรันพันตรู
เขาโอบกระชับแล้วก็ขยับปากได้เร่าร้อนยิ่งกว่าที่จูบๆ กันก่อนหน้านี้ และไม่ใช่แค่จูบที่ปากแต่เขากำลังไต่ต่ำลงมาฟัดที่ซอกคอ
ก็งานเลี้ยงวันนี้ไม่ได้เสิร์ฟเหล้า แล้วทำไมเขาทำรุ่มร่ามถึงเพียงนี้!
“หยุดเลยนะคะพี่คีย์” เธอดันเขาออกห่างได้สำเร็จ
“ทำไม กลัวหวั่นไหวใช่ไหม”
เขามันคนบ้า และก็ดันพูดซะ...
“แทงใจดำเลยล่ะสิ...”
“หยุดเลยนะคะ” เธอยกมือขึ้นปรามคนที่ทำท่าจะฟัดเข้าหาเธออีกแล้ว
“ทำไม กลัวพาขวัญเห็นเหรอ”
เธออ้าปากค้าง มองคนที่ได้ยินเสียงตัวเองพูดหรือเปล่า
“พี่หึงใช่ไหมคะ”
“ใช่ หึง!”
พี่คีย์ทำเธอหน้าแดง แล้วพอเขาต้อน เธอก็ไม่ได้คิดจะเดินหนี ตรงกันข้ามพอเขาชนหน้าผาก ปากเธอก็เหมือนจะเชิดขึ้นและก็กำลังจะเผยอเชิญชวนเสียให้ได้
“ไม่แต่งงานได้ไหม”